İlacın sahtesini yapıyor piyasaya sürüyorlar. Rakının, votkanın sahtesini yapıyor piyasaya sürüyorlar.

Bunları, insanların ölebileceğim bile bile yapıyorlar.

* Bu cesareti nereden buluyorlar?

Bir kere bu işlerden çok fazla para kazanıldığı anlaşılıyor. Cesaretin birinci kaynağı tabii ki bu.

Ekonominin en temel kuralıdır.

* Herhangi bir ürün, piyasada maliyetinin çok üzerinde bir fiyatla satılıyorsa hemen sahtecilik başlar, karaborsa başlar.

Bir hükümet politikası olarak öncelikle alkollü içeceklere, sigaralara ve talih oyunlarına büyük vergiler getirildi.

Bu politikanın amacının insanları bu işlerden uzak tutmak olduğunu iddia edenler de var, amacın sadece vergi gelirlerini artırmak olduğunu iddia edenler de var.

* Kaçakçıların cesaret nedeni böylece ortaya çıkıyor. Yani birinci neden ekonomik.

Boş ver, bir şey olmaz!
Peki bu insanlar bu işleri yaparken adaletten hiç mi korkmuyorlar.

Herhalde korkmuyorlar. Çünkü sahte ilaç üretenler tutuksuz yargılanacak. Eğer ölenler olmasaydı, sahte rakı olayının sanıkları da tutuksuz yargılanacaklardı. Mahkeme bitene kadar da kim öle kim kala!

Cesaretin ikinci nedeni de böylece ortaya çıkıyor: Yargı sisteminden, yani adaletin elinden kurtulma yollarının bulunması.

Ama böyle bir cesaret için bu iki neden yetmez. Bunun bir de "Türk usulü" mantık karşılığı olmalıdır.

O mantığı biliyoruz: "Boş ver bir şey olmaz!"

Biri çıkıp da "Bu sahte rakı insanları öldürebilir" diyecek olursa ona verilecek cevap bellidir: "Boş ver bir şey olmaz..."

"Ya yakalanırsak!"

"Boş ver bir şey olmaz..."

Böyle diye diye bir şeyler olur. İnsanlar ölür.

* Burası Türkiye. Burada ekonomiye, adalete, topluma bakış dünyanın diğer bütün ülkelerinden farklıdır.

* "Boş ver bir şey olmaz, yeter ki biz malı götürelim, köşeyi dönelim" mantığı, buradaki gerçek, esas sistemin mantığını oluşturur.

Bu sistem de çok yukarılardan başlar, en aşağılara kadar iner. Ama her zaman faturayı arada birileri öder. Ölenler öder. Banka kapılarında kalanlar öder. Depremde evi yıkılanlar öder.

1999 depreminde kağıt gibi yıkılan binaların hesabını kim verdi sorusunun cevabını "hiç kimse" diye verdiğimizde de "esas" mantık devreye girer:

"Boş ver bir şey olmaz..."