Kuzey Irak’ta bir Kürt devleti kurulması yolunda ilerleme sağlanması bazı kesimler için “büyük bela” teşkil ediyor.
“Bela” diye görenlerin mantığı basit: Kuzey Irak’ta bir Kürdistan olursa, Türkiye Kürtleri bundan etkilenecek, bu yeni devlet onlar için bir çekim merkezi olacak ve Türkiye’nin güneydoğusunun da bu devlete katılması için uğraşacaklar...
Bu mantık, etnik meselelere geleneksel açıdan bakıldığı zaman doğru görülebilir. Ama bugün gelişmiş dünyadaki etnik meselelere bakıldığında “bölünme süreci” yaşanacağına dair bir kesinlik olmadığı da görülüyor.
Kuzey Irak Kürtleri de “bela mantığı”nın karşıtı bir mantıkla davranıyor ve Türkiye’den korkuyor. Onlar da Kuzey Irak’ta bir Kürdistan bulunmasına Türkiye’nin sonuna kadar karşı koyacağına, bunun için silah kullanmaktan bile kaçınmayacağına inanıyor.
Karşılıklı olarak bu iki korkunun sürmesi de şu anda PKK’nın lehine çalışıyor. Kuzey Irak’ta kaçınılmaz bir “dayanışma” en azından insani meseleler ve altyapı açısından devam ediyor.
Kuzey Irak Kürt yönetimi PKK’nın varlığını devam ettirmesini şu anda Türkiye’ye karşı bir “koz” gibi görüyor da olabilir.
Ancak ortada hayatın başka gerçekleri de var. Kuzey Irak’ın başta elektrik olmak üzere çok önemli ihtiyaçları Türkiye üzerinden karşılanıyor.
Bu bölgede bağımsız bir Kürt devleti oluşumu tamamlandığında bu devlet basit bir ikilemle karşı karşıya kalacaktır:
Güneyinde kanlı bıçaklı olduğu bir Arap ve Şii dünyasına karşılık kuzeyinde, üstelik milyonlarca aynı kökenden insanın yaşadığı ve kanlı bıçaklı olmadığı bir Türkiye.
Kürt devleti bugünkü federe statü içinde kalsa bile bütün dünyayla ilişkisini Türkiye üzerinden kurmak zorundadır.
Kuzey Iraklı Kürt politikacılar bu ikileme biraz daha uzun vadeli bakmaya başladıklarının işaretlerini vermeye çalışıyor. Ama onlar açısından da “asıl korku” yok olmuş değildir. Bugün Kuzey Irak’taki PKK kamplarını bombalayan Türk uçaklarının yarın Erbil’i ya da Kerkük’ü bombalayabileceği korkusu devam ediyor.
Türkiye’nin Kuzey Irak’taki Kürdistan’dan çekinmesi için aslında ciddi bir neden de yok. Her açıdan gelişmesini sürdüren, Kuzey Irak’ı “küçük kardeş” gibi görebilen ve bunun gereklerini yerine getiren Türkiye, her zaman daha güçlü ve güvenli olacaktır.
Irak ve Kuzey Irak yöneticileri de bu açıdan bakmaya alıştıklarında PKK’nın aslında her iki taraftaki Kürtlere daha çok zarar verdiğini görecekler, ikna olacaklardır.
