AKP bir araştırma yaptırmış ve üniversite öğrencisi gençlerin oy kullanma eğilimlerini öğrenmeye çalışmış.

Çıkan sonuç şu: AKP yüzde 27, MHP yüzde 17, Kararsızlar yüzde 30. Geriye kalan yüzde 26 ise en büyüğü yüzde 8 olmak üzere diğer partilere dağılmış.

Bu araştırma da son dönemde yapılan diğer araştırmaların sonuçlarını doğruluyor.

Birkaç net sonucu şöyle özetleyebiliriz:

1- AKP halen açık ara birinci parti durumundadır. Bu konumunun gelecek seçime kadar nasıl bir yön alacağını Cumhurbaşkanı seçimi belirleyecektir.

2- Sağın alternatifi yine sağ, radikal sağ olmuştur. AKP’nin merkeze yakın politikaları ve geleneksel siyasi İslam temalarından uzak durmaya çalışması radikal sağda MHP’yi biraz daha parlatmıştır.

3- PKK terörünün artması sürekli olarak MHP’ye yaramıştır. PKK’nın ateşkeste gecikmesi de MHP’nin bu konudaki sert üslubunu desteklemiştir.

4- Genç seçmenlerin kararsız oranının yüzde 30’u bulması yine bugünkü siyasi yapıdan rahatsızlık duyanların arttığını göstermektedir. Bir başka araştırmada, Türkiye genelindeki kararsız oranının yüzde 32’ye çıkması bu yargıyı doğrulamaktadır.

Seçmenin yüzde 30’u o kadar parti arasında bir seçim yapamıyorsa, siyasi yapıda ağır sorun var demektir.

Ve bu sorunun tam ortasında CHP duruyor. CHP yönetimi, temel sorunlarda benimsediği radikal sağ çizginin kendisine oy açısından bir fayda sağlayacağını ummuştur.

Büyük başarı!
Şu andaki işaretler, CHP yönetiminin ağır bir hüsranla karşı karşıya kalacağını gösteriyor. Bunun da ötesinde, CHP yönetimi partiyi sürekli sağa çekerek Türk demokrasisinin dengesini yine bozmuştur. Sonuçta siyasi yapımızda solun herhangi bir ağırlığı kalmamıştır.

Batı’da sol ve sosyal demokrat partiler, toplumun tümünde gördükleri desteğin daha fazlasını genç kesimde buluyor.

CHP yöneticileri Avrupa ülkelerinden gelen seçim sonuçlarını ve bu ülkelerdeki sol ve sosyal demokrat partilerin siyasi ve toplumsal ağırlıklarına ilişkin haberleri herhalde görüyorlardır.

Avusturya’da geçen hafta yapılan seçimi sosyal demokrat partinin kazandığını da görmüşlerdir. Brezilya’da Lula’nın yine kazanacağının kesin olduğunu görmüşlerdir. Fransa’da gelecek yıl yapılacak başkanlık seçiminin favorisinin, büyük olasılıkla bir sosyalist kadın siyasetçi olduğunu duymuşlardır.

CHP’yi tarihinin en kötü durumuna getiren, 1999’da yüzde 10 barajın altına düşüren kadro, bu partiyi radikal sağ çizgiye çekme başarısını göstermiştir! Böylece de partiyi siyasi tarihten silinme noktasına yaklaştırmaktadır.

CHP nerede? diye bir soru sormanın anlamı da kısa süre sonra kalmayacaktır.