Ekonomide bir iyimserlik havası görülüyor. Bu "kısmi" bir iyimserlik. Nedeni birkaç temel göstergenin olumlu yönde gelişmesi. Bunlardan biri Türk Lirası'nın yabancı dövizler karşısında değer kaybının durmasıdır. Bu, içerde yatırımlar ve ithalat açısından iyi, ihracat açısından kötü gelişmenin habercisidir. Ancak önemli olan, toplumda dövize yönelmeyi, Türk Lirası'ndan kaçmayı gerektirecek bir güvensizlik duygusunun olmayışıdır. İkinci olumlu gösterge faizlerin bir ölçüde "makul", kabul edilebilir düzeye inmiş olmasıdır. Bu da piyasalarda önemli bir güvensizlik olmadığının işaretidir. Üçüncü gösterge, enflasyondaki düşüş eğiliminin sürmesidir. Yaz aylarında enflasyon, her zaman meyve-sebze fiyatlarına bağlı olarak düşer. En "sıcak" dönemlerde de bu eğilim olmuştur, bu yaz da olacaktır. Önümüzdeki birkaç ay enflasyonda aşağıya iniş sürecektir. Dördüncü gösterge, devletin borçları "çevirme" imkânlarını korumasıdır. Önceki krizlerde bu konuda ortaya çıkmış soru işaretleri bu dönemde gündemden düşmüştür.

Hasta yürüyebilecek mi?..
Bunlar, ekonomi konusunda iyimserliğin temel nedenleridir. Ateş düşmüştür. Ancak hasta nekahet durumundan çıkmış değildir. Nekahet durumunun sona ereceği, hastanın rahatlıkla ayağa kalkıp sokağa çıkabileceği konusunda ise aynı iyimserlik hakim değildir. İş hayatının içindeki insanların söyledikleri de budur. Ekonominin ateşi düşmüştür, ama ekonomik hayatın tekrar canlanması yolunda önemli bir işaret yoktur. Güvensizlik önemli ölçüde ortadan kalkmıştır ama bu, güven ortamının tam olarak oluştuğu anlamına da gelmemektedir. AKP'nin ilk aylarında, bu hükümetin olmadık yanlışlar yapabileceğine ilişkin yaygın bir kuşku vardı. Altı ay sonra ise egemen kanaat bu değildir, korkulan büyük hataların yapılamayacağına ilişkin bir iyimser eğilim yaygındır. Ancak bu kanaat de, bundan sonrası açısından iyimser olmak bakımından yeterli olmamaktadır. Ateş düştü, ama hasta ayağa kalkmadı.