PKK’nın elindeki askerlerin serbest bırakılmasını Kuzey Irak Kürt yöneticileri kendileri açısından önemli bir iyi niyet hareketi olarak görüyor.

Egemen olduklarını iddia ettikleri bir toprakta, iyi ilişki kurmak istedikleri büyük komşunun askerlerinin tutulmasını açıklamaları da zaten mümkün değil. Böyle bir duruma göz yummak ve faillerine karşı tedbir almamak olamaz.

PKK’nın şu andaki faaliyetlerinin öncelikle Türkiye ile Kuzey Irak Kürt yönetimi arasında kurulması gereken iyi ilişkileri baltalama amacına hizmet ettiğini herhalde onlar da görüyordur.

Avrupa Birliği içindeki bir Türkiye, Kuzey Irak için hayati bir “dost” olabilir ve bunun yollarını açacak olanlar öncelikle Kuzey Irak’taki Kürt liderleridir.

***
Türkiye açısından ise Kuzey Irak’ta özerk ya da bağımsız bir Kürt devleti eskiden beri bir “kaygı” konusu olmaya devam ediyor. Kaygının kaynağı, böyle bir devletin Batı’nın desteğiyle belli bazı ilerlemeler sağlaması ve Türkiye’nin Kürt vatandaşları için bir çekim alanı olması ihtimalidir. Türkiye’nin güneydoğusunda yaşayan Kürt kökenli nüfusun içinde, böyle bir durumda Türkiye’den ayrılıp Kuzey Irak Kürt devletine katılmayı talep edecekler olması da mümkündür.

Bütün bu kara ve kanlı senaryoların ilacı da bellidir. Türkiye Avrupa Birliği içinde yer aldığı andan itibaren Kuzey Irak da “Avrupa’ya komşu” olacaktır. Ve bu, aynı zamanda bölgede barışın güvencesi olacaktır.

Avrupa Birliği’nin Türkiye’ye bakışını bir kez daha değiştirirken göz önüne alması gereken önemli bir unsur da budur.

***
ABD’nin ise öteden beri Kuzey Irak’taki oluşuma olumlu baktığı biliniyor.

Ancak bugünkü koşullarda; kan dökülmeye devam ederken, bu temel meselelerin sağlıklı bir şekilde konuşulması zordur.

Başbakan Erdoğan’ın ABD gezisinde ne isteyeceğini bilmiyoruz. Ancak isteklerin Kuzey Irak’ın Türkiye’ye saldırı üssü olmaktan çıkarılması çerçevesinde kaldığı tahmin ediliyor.

Kuzey Irak’ın PKK tarafından kullanılmasının engellenmesi bugün için “askeri” açıdan önemlidir. Ama her şeyin yeni baştan inşaası da hemen ardından başlamak zorundadır. Bunun için açılacak yollardan biri de Türkiye’nin Kuzey Irak’taki gelişmelere bakışındaki kuşkuları gidermektir. Amerikan yönetimi bu noktada katkıda bulunabilir.

PKK’nın elindeki askerlerin dönüşünü de yeni bir sürecin başlangıcı gibi görmek ve bu yönde düşünmek mümkündür. Çünkü asıl amaç bellidir; esir askerlerimiz sağ dönmüştür ve başka hiçbir şehit cenazesinin gelmesini istemiyoruz.