Öğrencilerin yumurta atma eylemleri üzerine çok konuşuldu. Bu eylemlerin kaynağında İstanbul’daki kıyasıya dayak olayının bulunması, gençlerin tepkilerinin anlaşılmasını gerektiriyordu, yine de öyle.

Çevrelerinde kırk koruma bulunan “otorite”yi temsil eden kişilerin o vahim dayak olayının ardından yumurta yağmuruna tutulması bu yumurtaları atanların cesaretini gösteriyor olabilir.

Ama hiçbir koruması olmayan, tek başına fikrini söyleyen, herhangi bir otorite ya da baskıyı temsil etmeyen kişileri yumurta yağmuruna tutmak bir cesaret örneği değil; renkli boya atmak da...

***

Yumurta atarak protesto olayı, bir dönüş yaptı ve başlangıç noktasına geldi.

İlk büyük yumurtalı protesto olayı, İstanbul’da üniversitede yapılan Ermeni konferansına katılanlara yönelikti. Yine korunmasız, korumasız kişilere yumurta atanları polis öylece izledi. Geçenlerde üniversitede yumurta atıldığında infial duyanlardan hiçbiri o korunmasız insanlara yumurta atılmasına ses etmemişti. Daha sonra Orhan Pamuk ve Elif Şafak da fikirlerini, yazılarını beğenmeyenlerin yumurtalı saldırılarına hedef oldu.

Bu “ulusalcı” öfke sahiplerinin hedefindeki kişilerden biri de Hrant Dink idi. Aynı “ulusalcı”lar Hrant Dink’e dört koldan, yumurtalı ya da yumurtasız, internet üzerinden ve telefonla saldırıyor, onu tehdit ediyorlardı.

Sonunda kimilerinin empati kurduğu bir katil Hrant Dink’i öldürdü. Bu cinayete adım adım nasıl gelindiğinin kayıtları devletin resmi belgelerinde de yer alıyor. Bazı “eller” bu cinayet davasının çıkmaza sürüklenmesi için ne kadar çaba gösterirlerse göstersinler; cinayete giden sürecin bütün unsurları, kimin ne yaptığı kayıtlara geçmiş durumda.

***

Son günlerde bazı “ulusalcı” grupların hedefinde yazar Roni Margulies var. Roni Yahudi kökenli bir Türk vatandaşı ve sosyalist bir yazar. Yumurtalı, renkli boyalı saldırılara uğradı, ölüm tehditleri almaya başladı. Bunları duyunca insanın aklına ister istemez Hrant Dink’in öldürülmesine kadar giden süreç geliyor.

“Birileri”nin vatanı kurtarma planı olarak Müslüman olmayan azınlıklara yönelik eylemler düşündüğü günlerin sona erdiğini umut ediyorduk. Ama Roni Margulies’e yönelik “ulusalcı” saldırı ve tehditleri öğrenince bir kez daha “acaba” dedik.

Bu “acaba”ların sonsuza kadar yok olacağı bir Türkiye’yi hayal etmeye devam edelim..