Ülkesinin en güçlü, en önemli kişisi olan bir insan neden “asabi” olur? Kendi ülkesi yetmiyordur, birkaç ülkenin daha en güçlü kişisi olmak isteyebilir, hatta dünyanın en güçlü kişisi olmak isteyebilir.

Başka nedenlerden ötürü de “asabi” olabilir.

Hoşgörüsüz olduğu için olabilir... İnsanları dinlemekten hazzetmediği için olabilir...

Her şeyi sadece ve sadece kendisinin bildiğini sandığı için olabilir...

Belki de çözmek zorunda olduğu sorunları çözemediğini, eksik ve yetersiz kaldığını hissettiği için olabilir.

***

60 yıllık bir uluslararası sorunu çözebileceğini düşünür, sonra bakar ki, o sorun kendisinin sandığı gibi değilmiş ve yapabileceği pek bir şey de yok... O zaman üzerine bir asabiyet gelir.

Mutlak güç tutkusu da insanı asabileştirebilir. Herkes karşısında “el pençe divan” durmaktadır, ama bir ya da birkaç kişi bu “biat” görüntüsünü bozmaktadır, o zaman da asabileşir.

En uzman olanların bile içinden çıkamadığı bir sorun vardır, ama o, güçlü oluşu dolayısıyla bu sorunu kendisinin anladığını zanneder, sonra bir bakar ki anlamıyormuş. O zaman asabileşir.

Kendisi güçlüdür ya, kendisinden daha az güçlü olanların daha akıllı, bilgili, görgülü olduklarını gördüğü zaman asabiyet insanın yüzünden fışkırabilir.

***

Böylelerinin asabiyetini gidermenin yolu henüz bulunmuş değildir, çünkü bir yol bulmak için asabiyetin kaynaklarını bilmek gerekir. Ama ortada tek bir neden bile yoksa nasıl teşhis edeceksiniz? Dolayısıyla hep asabi yaşamaya mahkûmdurlar. Asabiyete mahkûm oldukları için de gülemez, insanlara gülen gözlerle bakamazlar. Hatta giderek en yakınlarını bile “düşman” gibi görmeye varan ağır bir duruma girebilirler.

Bunun da sonucu, asabi kişilerin insanlarla iletişim kurmalarında ortaya çıkan vahim güçlüktür. Karşınızda neye kızdığını bilmediğiniz birisi olduğunda iletişim imkânı sıfırlanmış demektir.

İletişim sıfıra indiği zaman, güçle ilgili kavramlar da iyice karışır, diğer insanlarla ilgili yaklaşımlar da giderek daha dengesiz hale gelir.

Böyle asabi kişilere “niye asabisin, asabi olman için gerçek bir neden yok” demek de mümkün değildir, çünkü o her zaman, her yerde ve her koşulda ve sadece kendisinin haklı olduğu bir dünyada yaşamaktadır.