Anayasa değişikliği konusunda “Bu Meclis’in yetkisi yok” demeye devam eden CHP’nin demokrasi karnesi de zayıflamaya devam ediyor.

Genel Başkan Baykal da bunun farkına varmış olmalı ki, darbe girişimleri konusunda iki haftadır sıkı bir manevra içine girmiş durumda. Genelkurmay’ın yargıya götürdüğü bir belge için “sahte” iddiasında bulunmak ancak bizde olur. Genelkurmay “gerçek olabilir” deyince Baykal açıkta kaldığını gördü, ama görmemekte ısrar eden bir taraftar kitlesi hâlâ mevcut...

***

CHP “taş atan çocukların terörist muamelesine tabi tutulmaması”na yönelik yasa değişikliği konusunda da hevesli görünmüyor. Daha önce de öne sürdükleri “Öcalan’a yeniden yargılanma yolu açılabilir” itirazına kendileri dışında hukukçulardan tersine yorumlar gelmesine rağmen yasa değişikliğini süründürme niyetinde olduklarını gösterdiler.

Ancak CHP’nin Genel Başkanı ve sözcüleri “Bu Meclis’in anayasa yapma yetkisi yok” görüşünden dönemiyor. Döndükleri takdirde anayasa çalışmasına katılmak zorundalar, bunu yapmamak için de “demokrasi suçu” işlemeye devam ediyorlar.

***

Ülkenin 12 Eylül askeri yönetiminin yaptırdığı ve anti-demokratik usullerle halka onaylattığı bir anayasanın 28 yıldır yürürlükte olması CHP’nin sorunu değil.

CHP anayasa çalışmalarını engellemek için “Bu Meclis’in ehliyeti yok” dediğinde karşı karşıya kaldığı “anayasa yapma ehliyeti askeri yönetimler ve onların kurucu meclislerine mi ait” sorusunun altından kalkabilmiş de değil.

Söylemek istedikleri eğer “bir gün biz çoğunluk olursak, o zaman Meclis’in anayasa değiştirme yetkisi olur” ise, daha önce iktidar ortağı oldukları koalisyonlarda bu konuyu gündeme getirip getirmediklerini; getirmedilerse de nedenini açıklamak zorundadırlar.

Birçok temel siyasi meselede yanlış taktik ve uygulamaları görülen iktidar partisinin hâlâ yüzde 30’ların üzerinde bir oy desteğine sahip olması, anayasa tartışmasında aldığı desteğin yüzde 50’yi bulması, CHP’nin o temel meselelerde bir politikası bulunmaması sayesindedir.

*****

“Soykırım” oylamasına dair bir not

ABD Kongresi Dış İlişkiler Komisyonu’nda bir oy farkla “Ermeni soykırımına ilişkin politika tavsiye kararı” çıkmış olması üzerine yorum yapanlar ciddi bir yanlışı tekrar edip duruyor. Karara “karşı” oy kullananlar “soykırım olmamıştır” yönünde oy kullanmadı, oylama öncesindeki birkaç konuşmada da belirtildiği gibi karşı oyların nedeni, “Türklerin bu karardan duyacakları rahatsızlık”tı. Komisyonda metnin içeriği tartışılmadı, kimse “soykırım olmamıştır” da demedi. Oylama hakkında yorum yapıp fikir beyan edenlerin bu noktayı dikkate alması gerekiyor.