Molla Cami adıyla tanınan Mevlânâ Abdurrahman Nureddin Cami 1400'lü yıllarda Horasan'da yaşadı. Şirazlı Sadi'nin "Gülistan"ından esinlenerek "Baharistan"ı yazdı.

Molla Cami'nin anlattığı hikâyelerden biri, bir kırbaç hikâyesi.

İran Sasani hanedanından Yezdgir bir gün oğlu Behram'ı harem dairesinin onun bulunmaması gereken bir yerinde gördü. Sarayda kurallar çok belliydi, genç şehzadenin nerelerde dolaşabileceği ve nerelere sadece hükümdarın girebileceği çok açık olarak belirlenmişti.

Yezdgir Behram'ı çağırttı, nasıl olup da oraya girebildiği sordu. Behram oranın güvenliğinden sorumlu olan kapıcıya ısrar ettiğini hatta onu tehdit ettiğini söyledi ve "Hükümdar babamın vereceği cezaya hazırım" dedi.

Yezdgir oğluna şöyle dedi:

"Şimdi gideceksin, sana izin veren kapıcıyı alıp büyük avluya götüreceksin, orada bizzat kendin ona 30 kırbaç vuracaksın. Sonra onu saraydan atacaksın ve onun yerine kendi elinle yardımcısını getireceksin."

Behram, hükümdar babasının söyledikleri harfiyen yaptı, kapıcıyı büyük avluya götürüp 30 kırbaç vurdu, eliyle saray dışına attı ve yerine yardımcısını getirdi.
Behram bütün bunları yaptı, ama babasının kendisini neden cezalandırmadığını, sanki ödüllendirmiş gibi davrandığını pek anlamadı. Yaşı çok gençti, henüz 18 olmamıştı.

Aradan biraz zaman geçti, bir gün Behram yine haremin girmesi kendisi için uygun olmayan bölümüne girmek istedi. Yeni kapıcı karşısında dikildi, Behram yürümeye kalkınca da karşısındakinin şehzade olduğuna aldırmadan elini göğsüne dayayıp durdurdu.

Behram çok şaşırdı, ne yapacağını bilemedi, "Sen görürsün" diye birşeyler geveledi. Kapıcı hiç istifini bozmadı ve "Sen beni buraya koyarken kuralları da söyledin ve hükümdar dışında kendin dahil hiç kimsenin buraya sokulmamasını istedin. Şimdi geldin ve girmek istiyorsun. Madem ki bana bu görevi ve yetkiyi verdin, ben de bunun gereğini yapıyorum."

Behram iyice şaşırmıştı: "Ne yetkisi, ne yaparsın yani..."

"Buraya girmenin cezası 30 kırbaç olarak tespit edilmiştir. Ama ben sana 60 kırbaç vururum, 30 kırbaç beni zor durumda bırakıp bana hıyanet ettiğin için, 30 kırbaç da benden önceki kapıcıya borçlu olduğun için..."

Behram öfkeden kudurarak hükümdar babasına koştu, olayı ve konuşmaları bir bir anlattı.

Yezdgir kapıcıyı çağırttığı zaman da içten içe sevindi. Ama hükümdar babası hiç beklemediği bir şey yaptı, kapıcıya bir kese altın ödül verdi ayrıca sarayın baş kapıcılığına terfi ettirdi ve oğluna bakmadan "hepiniz gidebilirsiniz" dedi.

Behram, daha önce vurduğu 30 kırbacın anlamını bu kez kavradı.