Bir süredir, radikal İslam ya da siyasi İslamcı düşüncelerden gelen insanlar nasıl değiştiklerini anlatıyor, bunu tartışıyorlar. Kuşkusuz bu çok olumlu bir gelişmedir.

Değişmek, insanın doğasında bulunan, insanın gelişmesinin temel kavramlarından biridir.

"Aynı kalmak" uğruna faşistlerle kol kola giren "komünistler"; "değişmemek" uğruna hırsızlarla dayanışan "Kemalistler" de son günlerin gerçekleri arasındadır.

* Türkiye'de siyasi İslam, 60'lı yılların ortalarında, dini bir siyasi unsur olarak kullanmayı marifet sayan merkez sağ politikacılar sayesinde yeşermiştir.

* 70'ler ve 80'lerin başında yine merkez sağ yönetimler ve 12 Eylül askeri yönetimi, "komünizme ve sola" karşı siyasi İslamı bir kalkan olarak kullanmayı düşünmüş ve sorunu bugünlere taşımıştır.

* Aynı dönemde ABD de, "yeşil kuşak" teorisi ile komünizmin İslam tarafından kuşatılması için çalışıyor ve bugünün Bin Ladin'lerini yetiştiriyordu.

* 28 Şubat 1997de Türkiye'de Erbakan'ın Fazilet Partisi ile Çiller'in DYP'sinden kurulu koalisyon iktidardaydı. Her ikisi de toplumun geleceği açısından güven vermek bir yana; Erbakan'ın bazı girişimleri, niyetleri hakkında büyük kuşku yaratıyor ve toplumu geriyordu.

Yanılgılar...
O günden bugüne kadar geçen sürede radikal İslam ya da siyasi İslam bazı konularda büyük yanılgı içinde olduğunu gördü. Birinci yanılgı, laik demokratik devrimlerin toplum tarafından özümsendiğine inanmamalarıydı. Onlar düşünüyordu ki, "tepeden inme" reformlar ve devrimler "tutmamıştır."

Gelişmeler bunun tam tersini gösterdi.

Onlar sanıyordu ki dinleri İslam olan insanlar hızla siyasal İslam saflarında yer alacaktır.

Şiddetle yanıldıklarını gördüler.

Ve üçüncü yanılgıları siyasal İslam'ın Türkiye'de iktidar olabileceğini sanmalarıydı.

Bunun da olamayacağını gördüler.

Son seçimlerde AKP'ye verilen oyların bu partinin siyasal İslam köklerinden daha çok, başka gerekçelere dayandığını da gördüler.

Ve hayatın, o güne kadar görmedikleri başka gerçeklerini de gördüler. Bunları görenler değişmek zorundadır.

Görmeyenlerin yapacakları tek şey vardır. Siyasi İslam ya da radikal İslamı temsil eden hareketlere katılmak, yani Bin Ladin çetelerine girmek, insanların öldürülmesini desteklemek.

28 Şubat süreci denilen olay, Türkiye'de siyasal İslamın hiçbir şansının olmadığını göstermiştir. Bu yüzden de çok hayırlı olmuştur.