Artık, yazın gerçekten yaz olduğu günlerdeyiz. Sevdiceğimle ben ise daha henüz değil ama kısa bir süre sonra, kısa bir zaman için de olsa, hasretini çektiğimiz bir tatili yapacak olmanın heyecanı içindeyiz. Kendimi çok özlediğim denizlere hazırlamak için şimdiden yanı başıma güneşin yakıcı sıcaklığını hafifletecek iki ‘su gibi kitap’ yerleştirdim. Sayfalarını çevirdikçe bir an önce kanatlanıp tuzlu, iyot kokulu denizlere, rüzgârın kanatlandırdığı dalgalara, kumsalı öpen köpüklere gitme heyecanım artıyor.

Vaimiti’yle okyanuslarda seksen gün

Bu kitaplardan biri ‘`ia orana’... İş adamı Akın Öngör’ün seyir defterinin, arkadaşı ressam Birol Kutadgu’nun resim defteriyle buluştuğu bir seyahatname. “Amacım tutkun olduğum açık denizleri ve oralarda yaşanılan güzellikleri aktararak okuyucuları açık denizlere özendirmek, yüreklendirmektir” diyor Akın Öngör, giriş yazısında. Kırk metrelik bir ‘deniz kuşu’ olan yelkenli ‘Vaimiti’ ile seksen gün boyunca, altı kişilik mürettebatla okyanusları geçerken yaşadıklarını, gördüklerini, duygularını aktarıyor. Akın Öngör’ün bir derviş seyyah diliyle kalem oynattığı seyir defteri, Birol Kutadgu’nun kâh şiirsel suluboya tabloları, kâh karakalem desenleri eşliğinde, okuyucuyu Vaimiti’ye bindirip beraber yolculuk yaptıran bir serüvene dönüşüyor. İkinci defa okuyorum, yine aynı duygularla. Bu arada ‘Sır’ romanımın yolculuğa katılmış ve üç, dört yerde kendisinden beğeniyle bahsedilmiş olması ayrıca keyiflendiriyor beni. Dünyanın uzak denizlerini, kıyılarını, rüzgârlarını, renklerini, lezzetlerini ve heyecanlarını yanı başıma getiren, beni alıp oralara götüren ‘ia orana’da sevgili Akın’ın benim de orta-lise mektep arkadaşım olan biricik eşi sevgili Gülin için yazdığı şu satırlar beni en çok etkileyen bölümlerden biri: “... cevap bile gelmiş Gülin’imden. Çok sevindim. Ne çok âşığım ben bu kadına! Ne çok seviyorum onu. Kokusunu, rengini, sesini, beynini, vücudunu, ellerini... Vay bee! Ne aşkmış 32 yıldır. Arada ona haksızlık veya hafiften üzecek şeyler yapıyorum yapmasına ama insanlık hali hâtta erkeklik hali diyelim. Ne de güzel idare ediyor beni, inanılmaz bizim Cenevizli Cihangirli. Benim gibi naif bir Ankara çocuğu değil tabii...” ‘ia orana’ sadece okyanusları anlatmıyor, yazın sıcaklığına okyanus serinliği getiriyor.

Ege’yi Homer’le dolaşmak

Ne zaman Ege kıyılarına, Yunan adalarına gidecek olsam, alışkanlık, gidip Homer’in ‘Odisea’sını kütüphaneden çıkarır ve sayfalarında bilmem kaçıncı yüz defadır dolaşırım... İlk kez 1970’de okuduğum ve hâlâ daha okumaktan bıkmadığım bir destan ‘Odisea’. Üç bin yılı aşkındır okunmakta olan ve her dönem edebiyatınca yeniden değerlendirilen, dünyanın ilk ve belki de en muhteşem serüveni olan ‘Odisea’, Ege’nin dantel kıyılarında, davetkâr adalarında dolaşırken kulağımda fısıldanır durur. Homer’in, mitolojiyle efsaneleri müthiş bir zekâ ve kurgu ile ördüğü bu 3 bin küsur senelik kitap; polisiye sevenlerin heyecan duyacağı gibi, peri masalından hoşlananların da kendini kaybedeceği, psikoloji meraklılarının hem ölümlüler, hem de tanrılarla kurulmuş ilişkiler zincirinde günümüzü sorgulayacakları bir macera. Tanrıların, tanrıçaların, canavarların, fani hükümdarların, kraliçelerin, komutanların, orduların ardında sürüklenip gittiğiniz dünyanın bu ilk ve en meşhur romanını birçok okur efsane diye okur. Ben, anlatılan sürrealist yaşamların ardındaki gerçekleri keşfetmeye çalışarak okuyorum her defasında. Evet, tanrıların fanilerle birleşmesinden doğan yarı tanrılar gibi bir çok öğe Homer’in yazdıklarını ‘inanılmaz’ gösteriyor olabilir. Ama, Heinrich Schliemann Homer’in masalsı anlatısından yola çıkarak Truva harabelerini ve muhteşem hazinelerini bulduğunu hatırlatayım. Keşke yarı tanrı Aşil’e, Agamemnon’a, Truva kralı Priam ve onun güzel eşi Helen’in varlığına bizler daha önce inansaydık da, topraklarımızın yedi medeniyet altındaki zenginliğini bugün dünya müzelerinde izliyor olmasaydık. Teşekkürler Akın! Teşekkürler Homer! Bizleri masallara taşıdığınız için...