Parklar… içlerinde hep aşklar saklar, âşıklar barındırır, ağaçlarının gölgesinde nice buluşmalar, nice ayrılıklar, nice barışmalar yaşanır. Şahsen hiç bir parkta bu tecrübeleren hiç birini yaşamamış olmama rağmen, “park” kelimesi bana hep yeşillerle ve kuş sesleriyle bezenmiş romantik duygular verir… En azından Gezi olaylarına kadar sadece bu duyguları verirdi…
Bu hafta bana yine o eski güzel duyguları hatırlatan harika bir yolculuğum oldu. Bu kez bizzat yaşadım mutluluk dolu bir buluşmayı, özel bir parkın, özel bir akşamında, özel bir aşkla: okur-yazar aşkıyla. Karşıyaka Belediyesi, yazarlarla okurlarının kucaklaşmasını kapalı mekânlardan açık havaya, İzmir’in meltem kokan o güzel yaz akşamlarına taşımışlar. Bostanlı Güzel Sanatlar Parkı, sadece ağaçların gölgesiyle değil, âdeta bir açık hava müzesi oluşturan antik çağ heykelleri, mozole taşlarıyla insanı zamanda yolculuğa çıkaran muhteşem bir park. Her buluştuğumuzda yüreğimi titreten sıcaklık ve sevgiyle etrafımı saran okurlarımın varlığı ise, zamanın geçiciliği karşısında akşamı kalıcı yapan emsâlsiz bir duyguydu. Gazeteci Nuray Kaya gecenin sonunda “Şimdiye dek, okuru ile bu kadar bütünleşen bir yazara rastlamadım. Neydi o gözyaşları sizi izlerken? İçleri titriyor size bakarken” dediğinde benim de gözlerim nemliydi hâlâ.
Yazarken döktüğüm yaşların, attığım kahkahaların okurlarımın ruh hallerinde tekrarlandığını bilmek, yüz yüze geldiğimizde, bu paylaşımın verdiği sözsüz bir duygu paylaşımının olduğunu hissetmek müthiş bir zenginlik. Romanlarımın kaç tane sattığından daha önemli bir güzellik.
Dedem Kurt Seyit’in maceralarına benimle birlikte gülen, intiharına benimle birlikte ağlayan okurlarımın “Ruhumuza ilâç gibi geldiniz.”, “Bizi sihirli bir dünyaya götürdünüz.” sözleri, 1992’de annesinin alıp da henüz bebekken onun adına imzalattığı kitabımla gelip sarılan yirmi iki yaşındaki genç kız ve daha nice unutulmayacak duygu halleri sarıp sarmaladı Bostanlı Parkı’nda beni ve akşamımı… Bir kez daha, bana verdiği bu değerli armağan için Yaradan’a şükürle, zihnimin kanatlarında meltem, yürüdüm gecenin içine doğru…
Yazarlar Oteli’nde bir gece
Duygu yüklü akşam ve sevgili Gülşah Elikbank, Nuray Kaya, Karşıyaka Belediye Başkan Muavini Murat Özel, Kültürel faaliyetler yetkilisi Veysel Çıldır’la paylaştığımız derin bir sohbetle bezenmiş akşam yemeğinden sonra vedalaşmamızı takiben ben Kahramanlar’da kaldığım otelde bambaşka bir yolculuğa devam ettim... İş kadınlığının yanı sıra kendisi de bir yazar olan sevgili Gülşah ve eşi Serkan Elikbank’ın iki sene önce hayata geçirdiği ‘Yazarlar Oteli’, yazarların kendi ağızlarından, el yazılarından, verdikleri objelerden seslenerek misafirlerle konuşan bir otel. ‘Mini Otel’ ilk edebiyat konseptli otelimiz. Sadece 15 oda var; her biri Türk edebiyatının sevilen isimlerinden birine ayrılmış.
