ÇOK iyi iki takımın, çok dengeli, çok arzuladıkları, çok sert finalini izledik. Ne oynayacakları kadar karşılarındakinin de ne oynadığına önem veren yapıları vardı. Gerçek bir finaldi. Kazanmak için gerektiğinde oyun karakterinden ödün verilebileceğinin güzel bir örneğiydi dünkü final.. Hayatları boyunca güzel oyun peşinde koşan iki ülkenin, yılların getirdiği Dünya Kupası stresiyle kazanmak için oynadıklarını gördük.. Şunu söyleyebilirim: Bu benim için sürpriz değil.. Çünkü final oynamak, büyük hedeflere koşmak sorumluluk ister.. Elinizi kolunuzu sallayarak şartların size uymasını bekleyemezsiniz. Bazen siz şartları zorlamak zorunda kalırsınız. Buna biz hayatta mücadele diyoruz..

DEL Bosque gibi çok saygı duyduğum bir arkadaşımın zafere ulaşması beni çok sevindirdi. Futbola, futbolcusuna, rakibe, izleyenlere ve sevenlerine saygı duyan bir insanın kazanması bana arkadaşı olarak mutluluk verdi. Avrupa Şampiyonu olarak aldığı takımını Dünya Şampiyonu yaptı. Bu kolay değildir. Çoğu zaman oyuncularınız doymuş olur. Büyük takımlarda oynayanlar turnuvaya yıpranmış ve yorgun gelirler. Onları fizik olarak hazırlamalı, zihinsel olarak güçlendirmeniz ve yüklemeniz gerekir. Del Bosque bunları yapabilecek zekada ve tecrübede bir isim..

AMA takımının da hakkını yememek gerek.. Çok iyi oyuncuları var. Her oyun ve taktik için onları yoğurabilir, hedefe yönlendirebilirsiniz. Bu tip oyuncularla çalışmak kolaydır. Ne söylediğinizi hemen anlar ve uygularlar. Bu zafer bir bakıma uzun vadeli bir çalışmanın ürünüdür.. Sadece taktikle kazanılmaz Dünya Kupası.. Ülke olarak hazırlanırsınız, istersiniz, pişirirsiniz.. Sonunda Dünya Kupası gibi bir yemek yersiniz.. Bu lezzeti tüm ülke tadar..

HOLLANDA için çok üzüldüm... Geçmiş yıllarda rakiplerine bakmaz, kendi oyununu oynardı. Rakiplere biraz yukarıdan bakarlardı. Bu Hollanda daha gerçekçi.. Robben golleri kaçırmasa bu kez gülen taraf onlard›. O zaman da kuşkusuz Del Bosque için üzülecektim. Ama bizim oyunumuz böyle işte.. Birimiz üzülürken birimiz seviniyoruz.. Önemli olan bunu yaşarken duyguları abartmamak.. Tebrikler İspanya, tebrikler dostum Vicente..