Erbakan Hoca Hakk’a yürüdü...
O, hepimizin Erbakan Hocası idi. Genel Başkan, Başbakan Yardımcısı, Başbakan olmuştu ama ona hep ‘Erbakan Hoca’ ya da sadece ‘Hoca’ derdik.
Hoca, 1969’dan beri 42 yıldır Türk siyasi hayatının en başta gelen liderlerinden biri olmuş; ya anahtar rolüyle siyaseti doğrudan etkilemiş ya da seçim kazanarak bilfiil hükûmet kurmuştur. Kurduğu ve kurdurttuğu siyasi partilerde hep son söz sahibi olan Erbakan Hoca’dır.
Erbakan Hoca, idealist ve vatanseverdi. Kendisine büyük haksızlıkların yapıldığı, cezaevinde aylarca suçsuz olarak yatırıldığı, partilerinin kapatıldığı darbe dönemlerinde bile, ağzından Türk Silâhlı Kuvvetleri aleyhinde tek kelime çıkmamış; Türk Ordusu’nu daima bir ‘Peygamber Ocağı’ olarak görmüştür.
27 Şubat günü, yani 28 Şubat Darbesi’nin yıldönümünden bir gün önce vefat etmesi, sanki bir tevâfuk gibidir.
Onun hakkında iki gündür çok güzel şeyler söylendi ve yazıldı. Ancak, Genelkurmay Başkanı Işık Koşaner Paşa’nın yayınladığı başsağlığı mesajı bizleri çok memnun etti ve milletimizin yaralı gönlüne su serpti.
Işık Paşa’nın mesajı şöyle: ‘Saadet Partisi Genel Başkanı ve eski başbakanlarımızdan Sayın Prof. Dr. Necmettin Erbakan’ın vefatını büyük bir üzüntüyle öğrenmiş bulunuyorum. Değerli bilim ve siyaset adamı olarak yaptığı büyük hizmetleri daima hatırlanacaktır. Şahsım ve Türk Silahlı Kuvvetleri adına merhuma Tanrı’dan rahmet, kederli ailesine ve ulusumuza başsağlığı dilerim.’
Biz bu mesajı, sıradan bir başsağlığı temennisi olarak değil, TSK’nın dindar halkımızla kucaklaşması ve 28 Şubat’ın tasvip edilmediği şeklinde telâkki etmek istiyoruz.
Erbakan Hoca’nın son derece parlak bir eğitim ve ilim hayatı oldu. İlk yerli motor üretimini o gerçekleştirdi.
Çok değerli talebeler yetiştirdi. Daha sonra onlarla birlikte Türkiye’de ‘Ağır Sanayi’ kurmak için sabahlara kadar çalıştı. TÜMOSAN, TUSAŞ, TAKSAN gibi kamu şirketlerini kurarak motor, takım tezgâhları ve uçak sanayilerini geliştirmeye çalıştı.
Ulaşmak istediği mefkûre, ‘Yeniden Büyük Türkiye’ idi.
Erbakan Hoca, Anadolu sermayesini harekete geçirdi. Daha önce İstanbul ve çevresini geçmeyen sanayileşme, onun gayretleriyle bütün Anadolu’ya yayıldı. Anadolu’da teşekkül eden yeni orta sınıfın doğuşunda onun büyük katkıları ve tesiri vardır. Ülkelerin kalkınmasında manevi unsurun rolünü çok iyi bilir ve herkesi buna göre motive etmeye çalışırdı. Ona göre, büyük hamleler ancak büyük inançlar sayesinde gerçekleştirilebilirdi.
Onu ilk defa 48 yıl önce Korkut Özal’ın Keçiören’deki evinde tanımıştım. O sırada ben henüz 19 yaşında bir Mülkiye öğrencisiydim. Adalet Partisi Kongresi için görüşmüştük. Daha sonra Erbakan Hoca, 1969’da meşhur Odalar Birliği Başkanlığı mücadelesini verirken, bizler de milliyetçi-muhafazakâr gençlik olarak yanındaydık. Bir mason dayanışması yüzünden oda başkanlığını alamayan Hoca’nın 1969 Seçimlerinde AP’den milletvekilliği adaylığı Demirel tarafından veto edildi. Lâkin Erbakan Hoca Konya’dan bağımsız aday oldu ve iki milletvekili seçtirecek kadar oy alıp milletvekili seçildi.
Erbakan Hoca ile ilk defa görüşenler şaşırırlardı.
Aleyhinde medyada o kadar olumsuz yayın yapılmıştı ki, karşılarındaki Osmanlı beyefendisinin bambaşka bir şahsiyet olduğunu görür, tesirinde kalırlardı.
Erbakan Hoca çok müeddep, İslâmi terbiye almış, son derece nâzik bir şahsiyetti. Muhatabına mutlaka ‘siz’ diye hitap eder, daima ceketinin önünü ilikli tutar ve hiç ayak ayak üstüne atmazdı.
Samimi bir dindar ve ehli tarik idi. Hayatı boyunca hep İslâmı yaşamaya çalışmıştır. Allah lâfzını hiç dilinden düşürmezdi. Önüne beyaz bir kâğıt aldığında yazmaya başlamadan önce, sağ üst köşesine ‘bismillâh’ yazardı. Bir defasında beraber uzun bir araba yolculuğuna çıkmıştık.
Konuşmadığı zaman gözlerini kapayarak zikrettiğini görmüştüm.
Erbakan Hoca ile siyasette beraber olamadık ama milletimizin değerleri konusunda hep aynı hisleri paylaştık. Bana nasıl iki günde ‘Manevi Kalkınma Stratejisi’ni, üç günde ‘İnanç ve Hamle’ isimli kitapçığı hazırlattığını unutmadım.
Nûr içinde yat Erbakan Hoca... Mekânın cennet, ruhun şâd olsun. Cenab-ı Hakk rahmet eylesin.

