Beşiktaş'taki düşüş devam ediyor. Üst üste 2 beraberliğin ardından Karabük maçında siyah-beyazlı futbolcularda daha fazla kararlılık, konsantrasyon ve kazanma arzusu bekliyorduk ancak beklentiler boşa çıktı.

Jose Mourinho seneler evvel verdiği bir röportajda “Benim için futboldaki en önemli şey, oyuncularımın içindeki kazanma arzusudur. Bu kazanma arzusu yoksa teknik, taktik, sistem hiçbir şey ifade etmez” diyordu.

Bir futbol takımı kötü oynayabilir ancak Beşiktaş’ın her şeyden önce kazanma arzusu eksik ve sahada da rakiplerine bunu hiç hissettiremiyor.

Görünen o ki Slaven Biliç, çok kaliteli ve demokrat bir insan fakat artık sert yüzünü futbolcularına göstermek zorunda. Eğer futbolcuyu rahat bırakırsan, sıkmazsan ipin ucu da kaçar. Özellikle de bu Türkiye’de böyledir.

Ayrıca tüm dünyada futbol takımları maksimum 24-25 kişilik kadrolar ile sezona devam eder. Avrupa kupalarında oynamayan Beşiktaş Toraman ve Sezer kadro dışı bırakılana kadar kadroda 30-31 oyuncu barındırıyordu. Takımdaki verimliliğin ve antrenman kalitesinin artması için oyuncu sayısı 24’e düşmeli. Bu takımda hiçbir işe yaramayan veya aldığı paranın hakkını veremeyen oyuncular var. Profesyonel hayat acımasızdır.

GOL KISIRLIĞI DOĞALDIR

4-2-3-1 düzeninde forvetin arkasında oynayan futbolcuların gol sayısı düşük olursa az gol atan bir takım olursunuz. Geçen sezon Beşiktaş golcü bir takım kimliği sergilerken Olcay, Holosko ve Fernandes üçlüsü takımın gol yükünü taşıyordu. Bu sezon böyle bir tablo yok. Gökhan Töre golcü bir oyuncu değil. Olcay formsuz. Fernandes’in ise sahada yürüyecek hali yok. Durum böyle olunca da gol kısırlığı yaşanması doğal.

İlk 7 haftalık zor fikstürü 15 puan ile geçip son 3 maçta mütevazı rakipler karşısında 3 puan almak krediyi çoktan tüketti. Beşiktaş sadece 2 puan kaybetmedi bundan sonraki maçları bıçak sırtında oynayacak. Önümüzdeki 3 maçta Beşiktaş ya lige tutunacak ya da kopacak. Herkes bu durumun farkına varmalı.