İLK maçın ardından Beşiktaş zaten yarı finalist olmuştu. Bu bağlamda iki takım için de motivasyon sağlamanın zor olduğu bir karşılaşma oldu. Schuster hedefi olan genç ve aç oyuncuları birkaç tecrübeli isimle biraraya getirerek sahaya sürdü. Tek bir maç izleyerek bir oyuncu hakkında karar vermek bizi yanılgıya itebilir ancak bir fikir verdiği de kaçınılmaz bir gerçek. Atınç, uzun boyu ve kendine güveniyle dikkat çeken bir oyuncuydu. Havadan iyi. Topu oyuna sokarken de gelişigüzel uzun toplar atmaması, ayağa oynaması önemli bir artısıydı. İlk birkaç adımını daha çabuklaştırmalı ve kuvvetini artırmalı.

SAKATLANAN Onur’un yerine giren Muhammed, yakından tanıdığımız bir oyuncu. Topla çok yumuşak ve zeki. Ama fizik gücü bu seviyede oynamak için yeterli değil. Doğal olarak heyecanlıydı. Dakikalar geçtikçe oyuna ısındı ve pozitif işler yaptı. Furkan, seri, teknik ve kararlı bir oyuncu görüntüsü verdi. İkili mücadelelerde başarılı, pas yüzdesi yüksek idi. Fizik olarak da yere sağlam bastı.

DOĞUKAN’IN hızı ve hücuma katkı yapma isteği dikkat çekti. Fizik gücünü ve oyun bilgisini artırmalı. Tabii hepsi ilk kez oynadı ve önlerinde çok zaman var. Ancak Türkiye’de bu yaş seviyesindeki genel sorun teknik değil. Atletik yetenekler ve fizik gücü konusunda Avrupa’nın çok gerisindeyiz. Bu çocuklar fitness seviyelerini kesinlikle geliştirmeli.

SAHANIN yıldızı ve tartışmasız lideri Fernandes idi. Zorlanmadan oyunu kurdu ve kalitesini gösterdi. Hilbert’in ciddiyetine hayran kaldım. Aurelio sıkmadan mükemmel bir maç çıkarttı. Erhan maç eksiğini giderdi ve hatasız oynadı. Nobre sorumluluk duygusuyla oynadı.

CENK sakatlıktan tamamen kurtulmuş göründü. Suskun golcü Almeida için ise pozitif bir şey söylemek zor. Son dakikada da olsa golü bulması ihtiyacı olan moral ve güveni az da olsa getirecektir.