İLK yarı acemiler mangası gibiydik. Ne pas yapabildik ne hücum, ne de savunma.. Tamamen İzlanda’nın kontrolünde bir devre oldu. İlk 30 dakikada ev sahibi ekip maçı 3-0’a getirip kopartabilirdi bile.

3’LÜ savunma ile başlamamız bir çok oyuncumuzun yerini yadırgamasına neden oldu. Savunmada pozisyon hataları yaptık. Özellikle de Gökhan ve Caner kademe hataları yaptı. Orta alanda bizden daha dinamik ve enerjik görünen İzlanda tüm ikinci topları da kazanınca sürekli atak üstünlüğü elde etti. Bizim açımızdan ilk yarıdaki tek olumlu şey skorun 1-0 olması idi.

2. yarı herşey değişecek diye beklerken sahanın en kötü isimlerinden biri olan Ömer Toprak gereksiz bir elle müdahale sonrası oyundan atılınca işimiz iyice güçleşti. 10 kişi ile yakaladığımız tek pozisyonu Burak ile değerlendiremedik.

EMRE ve Selçuk son derece statik kaldılar. Rakipten hemen hemen hiç top kazanamadılar. Rakip ceza alanına da forse etmediler. Sakatlıktan çıkan Arda hazır değil. Her hattımızla kabus gibi bir maç oynadık.

‘KOLAY DEĞİL’ DEDİM!

LAFA gelince “Biz hep çok iyiyiz” de, İzlanda son Dünya kupası elemelerinde play-off oynadı, biz grup 4’üncüsü olduk. Son yıllarda hiç bir güçlü takımı yenemediğimiz gibi orta seviye takımlar karşısında da artık kazanamamaya başladık.

YENİ umutlar ile yepyeni bir sayfa açalım derken, İzlanda karşısında hezimet ile karşılaştık. Halbuki dün de yazdım, “Bu maç kolay değil, beraberlik kötü sonuç olmaz” diye.

NE diyelim ? Belki de böyle ağır bir yenilgi ile başlamak bazı şeyleri değiştirmek için bizim açımızdan bir fırsat olur. Özellikle orta alanda daha enerjik ve dinamik oyunculara dönüş yaparız.

BU yenilgiye rağmen enseyi karartmaya gerek yok. Grupta ilk 2 direkt gidiyor. 3’üncü play-off oynuyor. Ekim ayındaki Çek Cumhuriyeti maçı ayağa kalkmak için bir fırsat olacak.