Bundan önce oynadığı 7 resmi maçın hepsinin toplamında bu kadar pozisyona girmeyen, şut atmayan F.Bahçe henüz ilk yarıda maçı 3-0 yaptı daha da farklı olabilirdi.

SONUÇLAR ne olursa olsun, Ersun Yanal göreve geldikten sonra beklenen, istenen oyun buydu. Ancak son derece uyuşuk, rakibe baskı yapmayan, hücumda üretemeyen ve pas bile yapmayan F.Bahçe dün gece ne oldu da bambaşka bir kimlik ile canavarlaştı?

1- Kötü sonuçların getirdiği açlık ve hırs: Tüm futbolcular Sivas maçını kazanamamaları halinde işin içinden çıkılmaz bir noktaya geleceğini biliyordu. “Biz bu değiliz” diyerek nihayet silkindiler.

2- Holmen Faktörü: Maç başına 13 km (hem de yüksek tempo
ile) koşan İsveçli oyuncu modern futbolun emrettiği herşeyi yapıyor. Pası verdikten sonra yerinde durmaya devam etmiyor. Boş alanlara koşuyor. Rakibi durarak karşılamıyor. Pres yapıyor. Hücumlarda aktif ve hareketli.

3- SİVASSPOR’UN yanlış oyunu : Roberto Carlos F.Bahçe’nin kötü halinden faydalanıp İstanbul’a kazanmaya gelmiş ama rakibi analiz etmeden, önlem almadan bu işler öyle kolay olmuyor. Yılların üst seviye futbol tecrübesine rağmen teknik adamlık ile futbolcular apayrı işler. Türkiye Liginde özellikle deplasmanda haddini bilmeden böyle oynamaya devam ederse Sivasspor bir anda kendini ligin dibinde bulur. Pozitif oyun düşüncesi iyi ama futbol realist bir oyun.

MAÇIN ADAMI KUYT

F.Bahçe'de dün gece 50 dakika boyunca işini yapmayan, kötü oynayan tek bir isim bile yoktu. İlle de birini diğerlerinden ayırmak gerekirse 2 gol atan Kuyt maçın adamı idi.

Duran topların hepsine F.Bahçe vurdu. İkinci yarının başında farkı 4’e çıkarmasına rağmen dakikalar geçtikçe yüksek tempo ve baskı yüzünden yorgunluk belirtileri gösteren F.Bahçe geçmiş maçlardaki kimliğine dönünce kalesinde 2 gol gördü.