Mali Şube'ye bağlı 50 ekip Uzan Grubu'na bağlı 82 şirkette mal tespitine başladı.

Soruşturma alacaklıların haklarını koruma amacını taşıyor.

Bu iyi ama on binlerce İmarzede, daha önce kendilerine garanti sözü veren devletin bir yetkilisinden üç-beş kelimelik rahatlatıcı bir açıklama duyamıyor.

Karanlık endişeleri körüklüyor, bu da yeni şüpheler doğuruyor.

Meselâ, İmar Bankası karanyla eş zamanlı olarak 50 milyar liralık mevduat garantisi sınırı limitsiz hale getirildi. Neden?

Çünkü iktidar mağdur yaratmak istemiyordu.

Bu niyet samimi ise, Hazine bonosu için İmar'a para yatıranların hak kaybına uğrayabilecekleri yolundaki haber ve yorumlar ne demeye geliyor?

"İmar Bankası'nın Hazine bonosunda aracılık yetkisi yoktu" bahanesi kabul edilemez. Çünkü banka bu işi yaptığını, davul zurna ile ilân ediyordu.

BDDK, Merkez Bankası, yeminli denetçiler "Uyuyorduk, duymadık" diyemezler.

Pişkinlik yapıp deseler, "Alım satım amaçlı Hazine Bonosu" kalemini göre göre banka bilançosunu nasıl ve niçin onayladıklarını izah edemezler.

Böyle adalet olur mu?
Mağdurlar sıraya konulsa, devlet kâğıdı almak için bankaya para ödeyip dolandırılanlar hepsinin önüne geçer.

Çünkü onlar paralarını İmar Bankası'nın yüksek faizine yatırmamış, sadece Hazine bonosu alabilmek için bankanın aracılığına talip olmuşlardır. Bu paralar iç edilmişse, suçlu bankadır ama sorumluluk da, görevini yapmayan kamu otoritesinindir.

Şimdi bir taraftan devlet kâğıdı için para yatıranlara ödeme yapılamayacağını söyleyecek, öbür yandan "kimse mağdur olmasın" diye 50 milyar liralık garantiyi sınırsız hale getireceksiniz...

Böyle bir çelişkide kimse iyi niyet aramaz. Arasa bile bulamaz.

Neden şüphe çekiyor?
Çünkü bir yanda garanti sınırını bile bile "yüksek faiz" için riski göze alanlar var. 50 milyarın üstündeki paraları batsa hiçbiri hak iddia edemez. Buna rağmen onlar kurtarılıyor.

Diğer tarafta devlet bonosu için para verenler; onlara "Banka sizin için bono aldıysa kurtuldunuz, almadıysa yandınız" deniyor.

Böyle bir adalet anlayışı, "mağdur yaratmama" palavrasına kimseyi inandıramaz!

Üstelik zehirli şüpheleri de tahrik eder. Tasarruf sahiplerinin büyük çoğunluğu en çok "50 milyar liralık mudiler"dir.

Eğer 50 milyarlık garanti sınırı sonsuza çevrilmişse insanlar soracaklardır: Birilerini mi kolladılar? Devlet bonosundan bile daha fazla önemsenen bu torpilliler kimlerdir?

Listelerin açıklanmasını merakla bekleyeceğiz.

Bakalım Titanik gibi batan İmar'ın anaforu kaç kişiyi yutacak?