Yeni yılın ulusumuza barış, huzur, umut ve mutluluklar getirmesini diliyoruz.
2002 Türkiye için siyasi tasfiye yılı oldu. 3 Kasım'da millet iki kanatlı bir meclis ve sayısal gücü çok yüksek bir iktidar seçti.
Kısır siyasi çekişmelerin yarattığı zaman kayıplarına, önlenemeyen yolsuzluklara, işsizliğe ve sosyal eşitsizliklere karşı indirici bir yumruktu bu.
AKP yalnız benzersiz bir şans elde etmekle kalmadı, tarihi bir sorumluluğun da altına girdi.
Eskiden başarısız hükümetlerin meclis içinde alternatiflerini yaratma olanağı vardı. Fakat bugün yok.
O nedenle iktidar başarılı olmaya mahkumdur.
2003 yılının gündeminde Irak'taki savaş olasılığı, Kıbrıs'ta çözüm zorunluluğu, AB'ye bahane bırakmayacak reformist gerçekleşmeler ve iş bekleyen milyonlarca insan için daha fazla ertelenmesi mümkün olmayan ekonomik büyüme var.
Bütün bu hedefler toplumla ve devlet organları ile uyumlu, cesaretini bu uyumu bozmayacak şekilde kullanan dürüst ve samimi bir iktidar anlayışı gerektiriyor.

Zamansız riskler
AKP böyle bir gündemin altında ezilmek istemiyorsa en azından 2003'te ideolojik zorlamalara yönelme yanlışına düşmemek zorundadır.
İktidar yöneticileri, laiklik konusunda yaratacakları şüphe ve güvensizliğin ağır maliyetini düşünerek adım atmalı.
Yüksek öğretimde düzen değişikliği niyeti, sabırsız ve riskli bir kumardır.
İrticai faaliyet gerekçesiyle Yüksek Askeri Şura kararıyla ordudan uzaklaştırılan personele sahip çıkmak da zamansız bir politik gösteridir.
Yedi subayın ihraç edildiği son YAŞ toplantısında Başbakan Gül'ün muhalefet şerhi koyması bir siyasi tavır ve demokratik bir hak olarak algılanabilir. Ama bu adımı, Anayasa değişikliğine vardırmak, 2003 hedeflerini sisler vadisinde kaybetmektir.
Hele CHP lideri Baykal'ın dediği gibi savaş bulutları bölgemizde iyice yoğunlaşmışken.. Hele Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne bu subaylar için yapılan başvuruların tümü reddedilmişken..

İşiniz mi kalmadı?
Dünyada demokratik ordu yok. Disiplini az olanlar ve tam olanlar var.
Türk Ordusu'nu devletin en sağlam kurumu yapan disipline zarar verecek teşebbüsler en azından güvensizlik yaratır. Bu da başarı yolunda iktidarın en önemli sermayesini kaybetmesi demek olur.
İktidar 2003'ü, gündemdeki acil konular üstünde en geniş toplumsal destekleri sağlamak yolunda kullanmalıdır.
Parti önderleri, yüklendikleri sorumlulukların, parti içindeki radikallerin özlemlerine feda edilmeyecek kadar değerli olduğunu unutmamak zorundadır.
Ülkede umudu yeniden inşa etmek ve güven duygusunu topluma kazandırmak her şeyden önemli..