Atalarımız “çok para dolansız, çok lâf yalansız olmaz” demişler.

Çözüm Süreci zemininde görüp işittiklerimiz, hayat tecrübemizi zenginleştiriyor.

Umalım ki barış sürecinin uzlaşma tarafında yer tutanlar, birbirlerine karşı sağladıkları yakınlaşmayı ziyan etmesinler..

Sürecin iki tarafta da muhalifleri olduğu gibi destekçileri de var.

Müzakere geleneğinin çok zengin olmaması, yolda sağlanan uzlaşmaları değerlendirmeye izin vermiyor.

Mesela uzun süreli bir çatışmasızlık dönemi yaşandı.

Bu dönem övgü almalı, bu sırada yaratılan sahanlık, kısa zamanda yeni basamakların çıkılmasını sağlamalıydı. Olmadı; zaaftır.

PKK’nın Kandil’deki üst yöneticisi Bayık, Türkiye ile yürütülen görüşmeleri yolundan çıkmış sayıyor.

Çare olarak önerisi şu:

Vesayet istemez

“Barış görüşmelerinin yeniden yoluna oturması ve tansiyonun düşmesi için uluslararası bir arabulucunun devreye girmesi gerekir.”

O kadarı yetmez; HDP Milletvekili Sırrı Süreyya Önder dün yeni bir gollük pas uzattı kalenin önüne.

Sürecin uluslararası bir arabulucunun hakemliğine emanet edilmesinin de barışı çabuklaştıracağını anlattı.

Türkiye bir vesayet rejimi değildir. Kesinlikle de olmamalıdır.

Sorunlarına çözümü kendi egemenliği içinde arar. Demokratik hukuk devletinin varlığı yeter buna.

Kürtçü örgütlenme, etnik temele dayanan bir tavizi hiç beklemesin.

Arayış asla ırkçılık kılıcı ile yapılmayacak, Türk milletinin bütünlüğünü inşa eden alaşımın onurlu geçmişi ile övgüye lâyık olacaktır.

Harcanamaz ilkeler

Bu nedenle taahhütname gerekmiyor.

Öyle bir vaad veya taahhüt en azından milletvekillerine, ettikleri yeminin önemini farketmemiş kişiler muamelesi yapmak olur.

Cumhuriyet tarihinin yargı alanında en bunalımlı ve açmazlarla dolu dönemini yaşadığımızı inkâr edemeyiz.

Terör örgütü, sahte tövbe ile yola devam kararı alabilir. Belli ki alıyor.

İktidar çözüm projesinin çapını tarif edebilir.

Ama hiç kimse Cumhuriyet Türkiyesi’nin değişmez niteliklerine zarar veren bir şartı dayatamaz.

Ve daha önemlisi...

Sadece Güneydoğu’da ve “Kürtüm” diyen vatandaşlara hitap eden bir düzen hayali kuranlara tatmin ayrıcalığı olmamalıdır sürecin sonunda varacağımız hedef.

Yasal olarak formülleşmesi şunu demelidir herkese:

“Türk vatandaşı olan Kürt”e herşey

Salt etnik kimliği ile yaşayan Kürt’e hiçbir şey!”