Anayasa Komisyonu Başkanı Burhan Kuzu’nun sözleri yeni anayasadan ümit kesildiğini gösteriyor!

“Başkanlık sistemine geçmiyorsak mevcut anayasa yeter de artar” demesi iktidarın pes ettiği anlamına gelir.

Amerikan düşünce kuruluşu Bipartisan Policy Center’ın hazırladığı Türkiye raporu dramatik bir tespit yapmış:

“Taksim protestolarının en yakın etkisi, Erdoğan’ın güçlü başkanlık emellerinin sonu oldu!”

Raporu kaleme alanlar arasında Ankara’yı iyi bilen iki büyükelçi Edelman ve Abramowitz de var.

Rapor, itaatkâr başbakanlar eliyle hükümeti ve partiyi kontrol edeceklerini zanneden Özal’ın ve Demirel’in yanılgılarını hatırlatıyor.

Ve Tayyip Erdoğan’ın başkanlık ısrarının tamamiyle Özal ve Demirel’in kötü tecrübelerine dayandığını belirtiyor.

Mevcut yetkilerle Çankaya’ya çıkarsa aynı kaderi paylaşmaya kendisinin de mecbur kalacağını Tayyip Erdoğan’ın ön görmemesi düşünülemezdi.

Prof. Burhan Kuzu o nedenle uzlaşı sağlanan 60 maddeden bile vazgeçmiş, 15-20 maddelik bir pakete razı olmuştur.

Anayasa Komisyonu yeteri şeffaflıkla yürümedi. Barolar Birliği Başkanı Prof. Dr. Feyzioğlu’nun dün sergilediği itirazlar sağlandığı sanılan uzlaşmaların gerçekçi olmadığını ortaya koyuyor.

Feyzioğlu geniş bir tabanı seslendirdi:

“Anayasa’da ifade düzeltiyoruz diye yapılan her türlü kalem oynatmayı bir takiye bir öze dokunma girişimi görüyoruz. Buna şiddetle karşı çıkarız.”

Değiştirilemez maddeleri gündeme getirenlerin daha ikna edici olmaları gerektiğini belirtti:

“Demokratik devletten mi rahatsız oluyorlar? Laik devletten mi rahatsız oluyorlar? Sosyal devletten mi rahatsız oluyorlar? Yoksa üniter devletten mi sıkıntı duyuyorlar? Bunları bir kere açıklasınlar!”

Partisinin il başkanları toplantısında Başbakan Erdoğan da etkileyici bir tespit yaptı.

“Cumhuriyeti sahici kılan demokrasi ile buluşmasıdır. Demokrasinin olmadığı cumhuriyetler dikta rejimleridir!”

Ama ardından doğruluğu şüpheli bir tavsiyede bulundu:

“Eğer bu ülkede bir diktatör varsa onu sandıkta indirin!”

Söylemesi kolay, yapması zordur. “Diktatör” alnında damgayla gelmez.

Demokrat görüntüsünün sahte olduğunu fark ettiğinizde yanılgınızın bedelini ödemeye başlamışsınızdır.

Demokrasinin kalbi olan sandık demokrasinin tabutu olmadan uyanmak gerekir!