Taksim Platformu, Taksim Dayanışması.. Renkten renge giriyor ama çözüme doğru ilerlemiyor.

Çünkü taraflar, müzakere yoluyla çözüm bulma yeteneklerini kaybetmiş görünüyorlar.

Buna rağmen kamuoyu onlardan ümidi kesmiş değildir.

Cuma günü Vali Mutlu’nun yaptığı açıklama iki taraf için de onurlu bir uzlaşmanın güvencesini taşıyordu.

Süreç, mahkemenin vereceği karar üstünden ilerleyecekti.

Danıştay idareyi haksız bulursa hükümet Gezi Parkı’nda projelendirdiği yapılardan, Topçu Kışlası veya şehir müzesi dahil vazgeçecek, karar idare lehine çıktığı zaman bile inşaatlar hemen başlamayacaktı.

Onurlu, mantıklı şartlar

Bu kadarla da bitmiyor, parktaki yapılaşma için mahkemeden sonra halkın da görüşü sorulacaktı.

Bu şartlar onurlu ve mantıklıdır. Ama “evet” demekte gecikmek insanlarda ihtiras yaratıyor. Hedefler erişilmez hale geliyor.

Kibir bu iktidarın zaafıdır. AKP’li Hüseyin Çelik dün direnişçilere seslenirken asabi büyük ağabey pozu veriyordu;

“Bu saatten sonra eylemleri sürdürmek, işin tadını kaçırmaktır!”

Hüseyin Çelik, işi tadında bırak mak için ne yaptıklarını söylesin; doğru adımları gecikerek attılar. Hepsi o kadar!

Gençlerin ağaç katliamını durdurmak için başlayan direnişi parkın sınırlarını aşarak Türkiye’nin dört bir yanından yurttaşların 11 yıllık AKP iktidarına karşı birikmiş olan öfkesi ile buluştu.

‘Söz uçar’ diyorsanız...

Ve birden bire hükümetin başa çıkmakta imkansızlığa düştüğü yeni bir başağrısı ortaya çıktı. Kürt sorununda âkil adamlar devreye sokulmuştu, Taksim’de sanatçı ağırlığı süreci götürüyor.

Bizce yeterli olmayabilir. Nerede patlayacağı belirsiz krizlere hazırlıklı olmaya çalışmak yerine Gezi Parkı’ndaki Topçu Kışlası’ndan vazgeçildiğini hemen şimdi ilân etmek en yapıcı ve güvenli tedbirdir.

“Söz uçar” diyorsanız, ona da çare var; “Başbakan Erdoğan, ülkenin selametini düşünerek burada yapılacak Topçu Kışlası’ndan vazgeçti” diyen bir plaketi oraya asar, tarihe büyük bir çevrecilik kahramanlığı yazdırır!