Evlât acısının ve dünyanın en kalleş canilerine karşı intikam arzusunun zirve yaptığı günler yaşıyoruz.
Böyle günlerde devlet ve siyaset adamlarının, güç ve imkân bulabilse silâhını kapıp dağa koşacak şehit babasından daha farklı davranma sorumluluğu vardır.
Şehit babası, intikam duygusunun kendisini çağırdığı yer acaba yeni bir tuzak mı; düşünmez. Ama devleti idare edenler düşünmek zorundadır.
Meselâ bize bugün lâzım olan şey, PKK’nın çağırdığı yere yalın kılıç koşmak değil, onu Türkiye’de melânet üretemez duruma nasıl getirebiliriz; bunun çarelerini arayıp bulmaktır.
Karar alırken şu gerçeği unutmamak zorundayız: PKK Türk askerini Kuzey Irak’a çekip burada Amerika ile karşı karşıya getirme tertibi peşindedir.
Bunun için şimdiye kadar çok şey yaptı, ulusal öfkemiz patlayana kadar da aynı amaçla kanlı tahriklerini sürdürecektir.
Tedbirlerin sırası...
Elbette PKK Amerika’nın Irak’ta işgal otoritesi olmasından güç ve cüret alıyor. Amerika da Orta Doğu’daki emperyalist manevralarına Türkiye müdahalede bulunmasın diye bu katiller sürüsünü şantaj kozu olarak kullanıyor.
1 Mart tezkeresi yüzünden Irak’ta oyuncu olamadık, bu rolü Kuzey Irak’taki Kürt aşiretler kaptı. PKK da bu işbirliğinin kiralık katili oldu.
Tezkereyi meclisten geçirememek bir yanlıştı. “PKK’yı vuracağım” diye Kuzey Irak’a girmek ikinci yanlış olur. Ve iki yanlıştan bir doğru çıkmaz. Türk Ordusu’nun Irak’a gireceği korkusunu kullanmanın getirisi, girip de doğru dürüst bir sonuç elde edememekten daha yüksektir.
Peki şamar oğlanı mı olalım? Hayır.
Zaten Terörle Mücadele Yüksek Kurulu’nun (TMYK) dünkü kararı, mutlaka etkili tedbirler alma mecburiyetini yüklüyor.
Karar “Sınır ötesi harekât da dahil siyasi, hukuki ve ekonomik her türlü tedbirin alınması”nı içeriyor.
Teröre özel ordu...
İhanetin komşu ülkedeki yuvasını vurmadan önce, içeride yapılması gereken ne varsa onları yapacağız.
Meselâ TMYK’nin bu kararı, Kuzey Irak Kürt yönetimi ile ABD’ye mutlaka bedel ödetmelidir.
Washington Türkiye’nin üs ve olanaklarını kullanmayı hak etmiyor. Türkiye sayesinde savaş ortamının mahrumiyetlerini yaşamayan Irak Kürt yönetimi de aşağılık fırsatçılığının cezasını çekmelidir. İncirlik hizmetini daraltmak ve Habur sınır kapısını kapatmak şart olmuştur.
Kış geliyor. Haydutlar şimdi inlerine çekilirken yine sahte bir “ateşkes” ilân edecekler, gelecek bahara hazırlanacaklardır.
Bizim o güne kadar asker yapımızı ve mücadele stratejimizi yenilememiz, savaşın kaderini değiştirebilir.
Profesyonel askerler altı ayda bölgede sorumluluğu devralmalıdır. Bu özel birlikler mücadele içinde pişecek, çevreyi ve düşmanı tanıdıkça alçaklara kana boyadıkları o dağları dar edecektir.
Ve bizi de müttefik sandığımız namerde muhtaç olmaktan kurtaracaktır.