Otuz yedi yıldan beri yazıyorum; hiç dünkü kadar içim acımadı...

Şöyle bitirmiştim dün yazımı:

“Başkan Bush bir sözü ile yabancı bir ülke ordusunu dünyanın her yerinde durdurabileceğini zannediyorsa Türk Milleti’ni tanımamış demektir!”

Hataya düşürdüğümü söylemeyin.

Çünkü ABD Başkanı Bush’un dünyaya ilân ederek önümüze koyduğu “muhtıra” nitelikli talebi Türk Milleti yerine getirmemiştir. Sorumlu bellidir:

Asker yabancı bir ülkenin topraklarında savaşırken Ankara’daki siyasetçiler ideolojik hedeflerine ulaşmak için her fırsatı türban siyasetinin sıçrama tahtası olarak kullanıyorlardı.

Son bir haftayı AKP iktidarı yalnız askeri harekâta destek olacak diplomasi için değerlendirmiş olsaydı bu elem verici, onur kırıcı geri çekilme kararına mahkûm olmazdık.

Bu nedenle iddiamı geri almıyorum.

Yaşadığımız hayal kırıklığı olsa olsa Bush’un Ankara’daki iktidar sahiplerini çok iyi tanıdığına ve bu avantajı iyi kullandığına delil teşkil edebilir!

Genelkurmay Başkanlığı birliklerimizin geri çekildiği haberini dün öğleden sonra açıkladı.

Açıklamada “Harekâtın başlangıç ve bitiş zamanı tamamen askeri gerekçe ve ihtiyaçlara göre tarafımızdan belirlenmiştir. TSK’nın bu kararına içeriden, dışarıdan herhangi bir etki söz konusu değildir” denildi.

Ama satır aralarından çıkan mesajdan da anlaşılacağı gibi operasyonun devamında mutlaka yarar olacaktı.

O nedenle Genelkurmay’ın “Harekâtın bitiş zamanına biz karar verdik” beyanı ikna edici olmamıştır.

Çünkü Türkiye’deki sivil ve askeri yetkililerden hiçbiri böyle ani bir çekilme kararının işaretini vermemişlerdir.

Başbakan’a sürpriz!

İşte delil: Başbakan’ın cuma günü (dün) yayınlanmak üzere çarşamba günü çekilen “Ulusa Sesleniş” konuşması, en azından bu bir-iki gün içinde bir çekilme kararı verilmesinin söz konusu olmadığını belli ediyordu.

İlk kayıtta Başbakan “Harekât kararlılıkla devam etmektedir” diyordu.

Bir haftada vurulan üsler, tesisler, ele geçirilen silâhlar Türkiye’nin güvenliğine yönelen tehdidin ne kadar ciddi olduğunu kanıtlamıştır. Operasyonun beklenmedik biçimde sonlanması terör örgütüne cüret kazandıracaktır.

Öte yandan Amerika PKK’ya karşı işbirliği yaparak Türk halkının gözünde yeniden dost konumuna yükselmişti.

Başkan Bush’un müdahalesinden sonra gerçekleşen çekilme, Türkiye’nin terör karşısındaki konumunu ve Amerika’nın Türk halkı gözündeki reytingini bir hafta öncesine göre daha kötü duruma düşürmüştür.

İktidar aklını başına almalıdır.

Vatandaş “Atatürk’ün yoktan var ettiği koskoca ülke ne hallere düştü” diye ağlıyor.

Ankara’daki egemenler Amerika’ya boyun eğecek yerde hesap sormalıdır:

“Niye bir haftada dur dediniz?

Terörü bir haftada nerede yendiniz?

Niye diplomasi kuralları içinde isteyeceğiniz bir şeyi ulusal onurumuzu inciteceğini bile bile ulu orta talep ettiniz?”

Türbanlı iktidardan çok şey mi bekliyoruz?!