Laiklik demokrasinin temeli ve sigortasıdır. Dinin ve siyasetin ayrı olması ikisini de korur.

Politikayı dogmalardan, dini ve din adamlarını aşağılık siyasi hesapların maşası olmaktan koruyup kurtaran daha etkili bir çare üretememiştir bilim.

İslâm dünyasında bu olanağı kullanarak insan onuruna çağdaş güvenceler kazandırmış tek ülke Türkiye.

Yazık ki Cumhuriyet'in 80'inci yılında bu zenginliğe din adına muhalefet edenler çıkabiliyor.

Cumhurbaşkanlığı'nın 29 Ekim davetiyelerinde uyguladığı çifte ölçü, laiklik karşıtı çevrelere fırsat tanıdı.

Eşleri türbanlı milletvekillerini tek, takmayanları "eşli" çağırmak yerine davetiyenin altına "Meclis genel kurulu kıyafet kuralları uygulanır" notu düşülseydi, bu sömürü kapısı açılmayacaktı.

Şimdi türbanı "koçbaşı" olarak kullananlar, mağduriyet sömürüsü ile husumet körüklüyorlar. "Kamu alanında dini simge olan türban takılamaz" diyen yargı kararını tartışmaya açıyorlar.

Çankaya ne alanı?
Meclis Başkanı Arınç yeni bir çıkış yaptı: "Bana bir Anayasa veya kanun maddesi gösterilsin ki kamusal alan tarifi yapılsın ve başörtülü olarak bulunmanın yasak olduğunu söylesin.."

Daha önce de "Atatürk iyi, Atatürkçülük değil" demişti.

Atatürk'ün yarısını seven Meclis Başkanı'mız, Çankaya'yı kamusal alan saymadığını ve türbana kapatılamayacağını anlatmaya çalışıyor.

O zaman sarıklı, cüppeli mollara Başbakanlık konutunu açan Erbakana'ın günahı neydi?

İbadet eden insanlar bu ülkede hep saygı görmüştür. Sıkıntı çekenler sadece, dini duyguları siyasi amaçla sömürerek hem dine, hem demokratik rejime zarar verenlerdir.

Yıllardır kadını kullanıyorlar ve mesafe de alıyorlar.

Gazetelerde bir resim çıktı. AKP'li bir bakanın türban takmayan eşi, Başbakan'ın eşinin yanında türban takmıştı.

Dün Okay Gönensin "Bu, türban konusundaki manevi baskının kaçınılmaz yönünü göstermektedir" diye yazıyordu.

Kadını örtmenin, kadın kişiliğini geliştiren ve hayata katılma haklarını genişleten bir iyiliğe hizmet ettiğini bilen, duyan, gören kimse var mı?