Yeni dönemden ümitvar olacaksak önce DTP milletvekili olarak meclise girenlerin görevlerini tarif etmeleri gerekir.

Bağımsız maymuncuğu ile baraj kapısını açarak meclise giren DTP’lilerin lideri Ahmet Türk gülümseyen yüzü ve dostça titreşimler yansıtan ses tonu ile konuşurken TV ekranlarında epey sempatik görünüyor.

Ama dediklerini dikkatle dinlediğiniz zaman kafanız karışıyor.

Mesela meclisteki yemin günü herkesin kendilerinden PKK’lıları terörist diye niteleyip kınamalarını istediğini söylüyor ve bundan şikâyet ediyordu:

“Ancak kendi yurttaşını kucaklayacak politika ortaya çıktığı zaman biz etkin oluruz, rol oynarız. Kınadıktan sonra benim ne etkim olur?”

Ne demek bu? Yurttaşını kucaklamak için terörü ve teröristi kınamaktan sakınmak mı gerekiyor?

Ahmet Türk böyle konuşarak Güneydoğu’daki halkı kucaklamak için PKK terörüne dil uzatmamak gerektiğini mi anlatmaya çalışıyor?

Eğer kafa buysa meclisteki varlıkları çözümün değil gerilimin sebebi olacaktır.

Van’ın Cepkenli köyüne giderek köylülerden erzak isteyen 3 bölücü terörist, kendilerine direnen bir vatandaşı vahşice öldürüp kaçtılar.

Diyarbakır’da da PKK’nın uzaktan kumandalı mayını iki astsubay ile bir eri şehit etti.

Ahmet Türk ve arkadaşları, bu kalleşliği ve canavarlığı kınamaktan sakınarak ne tür bir etkinlik kazanacaklarını umuyor acaba?

İnsan hayatına saldırmanın hiçbir bahanesi olamaz. Kürt kimliğini terörizm ve cinayetle özdeş hale getiren melunlar yalnız yaşadıkları ülkeye değil kendi köklerine de ihanet ediyorlar.

Ahmet Türk ve arkadaşları kendilerini seçen insanlara yararlı olmak istiyorlarsa halka zulmeden ve geri kalmasına sebep olan canileri kınamaktan korkmamalıdırlar.

Terörü kınamaktan sakınan parlamenter olmaz. Olursa sorarlar ona: Mecliste işiniz ne?

Millet koynunda yılan beslemekten bıktı!

Ayıp oluyor!

YAŞ’ın ordudan uzaklaştırdığı personelle ilgili kararlarına Başbakan ve Milli Savunma Bakanı yine muhalefet şerhi koydu.

Erdoğan ve Gönül beş yıldır hep bunu yapıyor.

Nedenini biliyoruz; irtica nedeniyle suçlananların ordudan atılmasını istemiyorlar. Bu kararların yargı denetimine açık olmasını istiyorlar.

Çünkü bu işleri suç saymıyorlar. Şuradan belli ki irtica nedeniyle ordudan uzaklaştırılan subayların çoğunu AKP’li belediyeler hemen bünyelerine alıyorlar.

AKP önderleri bu alışkanlıktan vazgeçmelidir artık. Çünkü ayıp oluyor. Anayasayı değiştirecek çoğunluğa sahip bir iktidar, beğenmediği bir mevzuata beş sene itiraz etmez.

Değiştirebiliyorsa değiştirir, değiştiremiyorsa kabullenir.

Unutulmasın ki AKP’nin hayal ettiği yargı denetimi düzeni, orduyu cadı kazanına çevirecek bir saplantıdır.

Askerin siyasete müdahale etmesinden şikâyet eden AKP daha beterini davet ediyor.

Ordunun dinci siyasete direncini kırmaya uğraşıyor!