Batman'da pusuya düşürülen bir askeri araçta dört kişi şehit oldu.

Hayatını yitirenlerimi biri uzman çavuş, biri er, ikisi de köy korucusu idi.

Öldü sanılan PKK yılanının yeniden uyanmaya başladığı, son zamanlarda kaldırılan şehit cenazelerinin artmasından belli.

Bölücü terör örgütü, kendi ilân ettiği ateşkesi 2004 yılı l Haziranında yine kendisi kaldırmış, geçen bir yıllık sürede terör olayları tırmanırken verilen şehitler 100 rakamına ulaşmıştır.

Terör ihmale gelmez. Rahmetli Özal'ın PKK'yı küçümseyen "bir avuç çapulcu" sözleri, otuz bin hayatı söndüren felâketin işaret fişeği olmuştu. Bu unutulmamalı ve asla tekrarlanmamalı.

Terörle mücadele dönemi Türkiye'ye pahalıya mal olmuştur ama büyük tecrübeler de kazandırmıştır. Türkiye bütünlüğüne yönelen ihaneti deşifre etmekle kalmamış, onunla mücadele etmeyi de öğrenmiştir.

Şimdi önemli olan bu birikimi harekete geçirmektir.

Uyanık mıyız?
Geçen hafta Siirt'te şehit edilen komando er Selim Karabul'un cenazesinde Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Hurşit Tolon sitemli bir soru sordu:

"Ailenin acısını paylaşmak için gelen insan hakları savunucularından kimse var mı?" Apo'nun İmralı'daki rahatı için kendini paralayan bazı örgütlerin şehit cenazeleri kalkarken dillerini yutması ikiyüzlülüktür. Medya ve öteki sivil örgütleri
bunun bedelini ödetmelidir.

PKK teröristleri Kuzey Irak'ta barınıyor. Sorumlusu işgal otoritesi olan Amerika ve yeni kurulan ulusal yönetimdir.

Hükümetimiz ne yapıyor?
Irak'taki otorite zaafının bedelini ödemeye nereye kadar razı olacağız?

Merhameti hak etmeyen tek suçlu terör suçlusudur. Ama terörist başı Apo, bir komutanın dediği gibi İmralı'da Şam'dakinden daha rahat ve güvenlidir.

Dağdaki teröristi de kentteki siyasetçiyi de "devlet güvencesi" altında avukat kuryelerle yönetiyor.

Bu kadarı fazla
"Savunma hakkı" diyorlar..
O yargılanıp idamdan ömür boyu hapse hüküm giymiş bir mahkûmdur. Ne savunma hakkı kalmış?

Üstelik savunma hakkını saldın hakkı şeklinde kötüye kullanmak gibi tehlikeli bir oyunun içindedir.

Türk halkı intikam duygusuna tutsak bir halk değildir.

Otuz bin evlâdının kanına giren bu adamın cehennem azabı yaşamasını talep eden bir kitlesel talep yoktur.

Ama madem ki yakalanmış, yargılanmış ve mahkûm olmuştur; devlet bu tehlikeli suçluyu topluma daha fazla zarar vermemesi için izole etme görevini yerine getirmelidir.

Bu görev yapılmıyor.
Huzur özleyen insanların bunu istemeye hakları vardır.

Terörde görülen sinsi tırmanışa alışmayalım. Hele iktidar böyle bir gaflete hiç düşmesin!