PKK terörünün hortlaması yıllanmış bir tartışmayı sanki sonuçlandırıyor.

AB reformları Kürt kökenli yurttaşlara hayallerini aşan haklar getirmiştir. Ama bu haklar terör baskısıyla değil, PKK yenildiği, terör bittiği için verilebilmiştir.

Hayatı normalleştiren adımlar, kamu hizmetlerinin kalite kazanmaya başlaması, ekonomik teşviklerin yavaş yavaş meyvelerini vermesi, yaşanan 4-5 yıllık barış ve huzur sayesinde gerçekleşmiştir.

O nedenle şimdi kimse kalkıp terör örgütünü şiddet kullanmaya sevk eden nedenleri aramaya ve seslendirmeye kalkmamalıdır.

Artık öğrendik, terörün sebebi olmaz, sadece bahanesi olur. Kan dökücüler bahane üretirken inandırıcı olmak zorunda değiller.

PKK terörü, Türkiye'nin üyelik müzakerelerine başlama kararının verildiği 17 Aralık 2004 tarihli AB liderleri zirvesinden sonra uyanıp tırmanmaya başladı.

Çünkü AB hedefinin gerçekleşmesi halinde bölücü PKK'nın temelli kepenk kapaması gerekecektir.

Birinci öncelik
Bölücü katiller Kuzey Irak'ta barınıyor, sının geçip yılan gibi sokuyor ve tekrar kaçıyor. Milletin öfkesi, nefreti kabarıyor.

Hükümet bu kaynama karşısında sessiz kalamaz. AB ilişkilerimiz zora girerken Amerika ile de askeri sürtüşme riski taşıyan, saygı ve güvenden yoksun bir zeminde ilerliyoruz.

Acaba Kuzey Irak'ta Kürt devletinin temellerini rahatça atabilmek için Türkiye'nin başına terör belâsı sarmak mı gerekiyor?

Dikkatli olmak, öncelikleri karıştırmadan akıllı adımlar atmak zorundayız.

Birinci öncelik acaba Genelkurmay Başkanı Orgeneral Özkök'ün kısıtlandığından şikâyet ettiği yetkilerin iade edilmesi midir, yoksa Adalet Bakanı Çiçek'in işaret ettiği hedefe doğru harekete geçmek midir?

Cemil Çiçek, sıkıntının yasal eksikliklerden çok "teröre karşı uluslararası camianın aymazlığından" geldiğini düşünüyor.

Elbette yasal zeminde arayış hiç durmayacaktır ama sonuç almak için önceliğimiz Amerika'yı "yasal ve ahlâkî sorumluluğunun gereklerine ikna" etmek olmalıdır.

Ankara tatilde..
Medya ve düşünce kuruluşlarından yansıyanlara bakarak söyleyebiliriz ki Amerika'nın vicdanı rahat değil.

Washington'da önceki gün düzenlenen bir toplantıda, Irak'taki askeri planlamanın eski sorumlusu emekli amiral John Sigler ABD için PKK'ya karşı harekete geçmenin "kritik bir ulusal çıkar meselesi" olduğu kadar ahlâkî bir borç da olduğunu belirterek şu öneriyi getirdi:

"ABD, Yemen'de El Kaide peşindeki özel kuvvetleri PKK'nın çaresine bakmaya göndermeli.."

Savunma Bakanlığı eski uzmanlarından Michael Rubin'in sözleri de amiral Sigler'i destekliyordu:

"Amerika'nın PKK'ya karşı harekete geçmemesi, küresel terörizmle mücadeleye de zarar verebilir. ABD bu konuyu yıllar değil aylar içinde çözmeli."

Amerikan halkını ve uluslararası kamuoyunu etkileyerek Bush yönetimini adım atmaya zorlayacak yaratıcılıkları asıl Ankara' dakilerin üretmesi lâzım.

Ne yazık ki şu sıralar "tatil nedeniyle kapalı"yız.

"Tatil bekler ama katil beklemiyor" desek acaba bir işe yarar mı?