Başbakan Yardımcısı Çiçek haklı; ihaneti kanıtlayan daha sağlam bir belge bulunamazdı.

Belge PKK tarafından kaçırılan 8 askerin iadesi sırasında çekilen fotoğraflardır.

Terör reklâmı yapan o görüntülerden yansıyan ilk ibret üç DTP’li milletvekilinin siyasi menfaat çıkarma pervasızlığı ile oraya koşmasıdır.

Cemil Çiçek dün “Kimlerin terör örgütüyle iç içe olduğu çok açık gözüküyor” dedi.

Askerlerin iadesi olayı sadece DTP’nin değil, Barzani yönetiminin, hatta işgal otoritesi Amerika ile Bağdat yönetiminin de suçüstü yakalanmalarına imkân vermiştir.

Barzani’nin İçişleri Bakanı aylardan beri “PKK ile temasımız, görüşmemiz yok” diyordu ama, teslim sırasında askeri kıta görüntüsü veren canilerin ellerini, kendi avanesini selâmlayan mafya babası edası ile sıkıyordu.

Yüz karası...
Askerlerimizi daha sonra Amerikalı komutan ile Bağdat hükümetinin İçişleri Bakanı devralıp Türk makamlarına teslim etti. Olayın o aşaması da Amerikan ordusu için yüz karası.

Terörizmle savaştığını söyleyen süper devletin generali PKK terör örgütünün rehin askerleri nerede teslim ettiğini bildiği halde operasyon emri vermemiştir.

Müttefikinden esirgediği şövalyeliği ABD eli kanlı haydutlara mı gösteriyor?

Başbakan Erdoğan, Amerika için de utanç belgesi yerine geçecek o fotoğrafları dün Başkan Bush’un önüne koydu mu acaba?

Dileriz koymuştur!

Aslında iki ülke arasında daha derin bir sorun bulunuyor. O da ABD’ye yönelik güven sorunudur.

Beyaz Saray’da
Washington yönetimi Türk halkının güvenini ve dostluğunu tekrar kazanmak istiyor mu?

Kazanması menfaatinedir.

Peki Kuzey Irak’ta bağımsız bir Kürt devleti kurmak uğruna Türkiye’yi feda eder mi? Böyle bir ihtimal de hiç akla yakın gelmiyor.

Liderlerin tavrından mecburiyetlerini karşılıklı kabul ettirdikleri hissediliyor. Amerika, Irak’ta sorunsuz olduğu tek bölgede kontrolü kaybetmek istemiyor.

Buna karşılık Türkiye de PKK’nın Kuzey Irak’ı güvenli bölge olarak kullanmasına son verecek şartları yaratmaktan vazgeçmeyeceğini göstermek istiyor. Genelkurmay 2. Başkanı’nın heyette yer alması da zaten bu niyetin yansıması...

Ama o ne?.. Türkiye’den gelen köpüklü kızgın raporlarla hiç uyuşmayan çok uysal bir muhatap çıkıyor Başkan Bush’un karşısında.

Amerika’nın vereceği istihbarat ile bazı PKK kamplarının havadan vurulması ve bölücü teröristlerin sınırı geçmesine fırsat verilmemesi sözü Başbakan Erdoğan’ı mutlu etmeye yetiyor.

Gerçekten de yeter mi?

Hayır. Öyle bir durum aldatıcı olur ve önümüzdeki ilkbahar sorun daha ağır bir problem olarak iki ülke ilişkilerini tahrip edebilir.

Bush Irak’ta yanlış bir tarih yazdı. Dünkü zirve, tarihi düzeltmek için hayırlı bir başlangıç olabilirdi.

Başbakan’ın aşırı uzlaşmacı tavrı acaba bu fırsata zarar verebilir mi?