Meclis Başkanı Çiçek bugün yeni anayasa için Uzlaşma Komisyonu’nda karar oluşturacak.

Devam mı, tamam mı?

Cemil Çiçek, komisyonda dört partiyi temsil eden milletvekillerini eleştirmişti:

“Çok uğraştık olmadı.

Süreyi bitirdik. Ne yapacağız şimdi, siz söyleyin!”

Aslında bu sorunun cevabı aylar önce verilmişti:

Tanınan süre içinde kurul uzlaşırsa ne âlâ, aksi hâlde AKP kendi yoluna gidecekti.

Bu ne telâş?

Türkiye anayasasız mı kaldı?

Gösterilen sabırsızlık, bu yetkileri kullanacak iktidar partisi ile Başbakan’ın niyetleri konusunda şüpheler davet etmektedir.

Son aylarda iyice zıvanadan çıkan Atatürk allerjisi ve Cumhuriyet karşıtlığı anayasa yaptığımız siyasal atmosferi zehirliyor. Bu ideolojik karşıtlığa karşı uyanık olmak gerekir.

On yıl AİHM yargıçlığı yapan CHP Milletvekili Rıza Türmen, demokratik özgürlükçü, birey odaklı, güçler ayrılığına ve hukuk devletine dayanan bir ülke yapmak konusunda dört partide ortak irade varsa, bunu gerçekleştirecek şartların da var olduğunu söylüyor.

Türmen dün Milliyet’te çıkan makalesinde siyasi iktidar, elindeki güç birikimini daha da artırma imkânını zorlayacak olursa, ortaya uzlaşmacı değil dayatmacı bir anayasa çıkacağını belirterek bunun kutuplaşmayı artıracağını, demokratik meşruiyetten yoksunluk doğuracağını belirtti.

Başbakan, şu anda sahip olduğu hak ve yetkileri yanında Çankaya’ya çıkaran bir süper başkan olmak istiyor.

Meclis’teki üye sayısı, AKP grubunun takviye edilmesini zorunlu kılıyor.

BDP’nin anayasaya geçirmek istediği bazı hedefler karşılığında iktidarın yeter sayıyı bulması kâğıt üstünde mümkündür.

AKP başkanlık sistemine geçiş önerisini komisyona indirdiğine göre uzlaşmaya dayanan bir anayasamız olamayacak demektir.

Demokratik meşruiyet konusunda eksikli olacaktır.

Şu denilecek o zaman:

Anayasa halk oyuna sunulacağı için meşruiyet

sorunu halledilir.

Eski AİHM yargıcı Türmen aynı görüşte değil.

Referandumun, dört partinin uzlaşmasıyla oluşan demokratik meşruiyetin yerini tutmayacağını söylerken haklıdır.

Tıkanmış görünen anayasa yolunu açmanın çaresi, başkanlık sistemine geçiş önerisini iktidarın geri çekmesidir.

Aksi hâlde Türkiye, Başbakan Erdoğan’ı sultan yetkilerine sahip bir süper başkan yapmak için yeni anayasa yazan bir Orta Doğu ülkesi durumuna düşecektir.

Bu kadarını hak etmiyoruz!