Yüce dinimizin terörle bir arada anılması Başbakan Erdoğan'ın kanına dokunuyormuş, buna dayanamıyormuş..

Türk halkının canına ve özgürlüğüne saldıran terörün adını koyması için süren baskılara direnen Başbakan şunu demeye çalışıyor: El Kaide'yi yerden yere vurmayı ben de bilirim ama İslâm'la terörü bir arada anmamak için bunu yapmıyorum. İslâm'a kıyamıyorum!

Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı'nın toplantısında konuşan Başbakan Erdoğan dinimize terör sıfatını giydirme oyununu bozmak gerektiğini belirtti.

Su damlacıkları mermere aynı noktada vurarak nasıl aşındırıyorsa, dinimize terörü giydiren çabaların da aynı şekilde mesafe aldığını söyleyen Erdoğan şöyle devam etti:

"Çünkü'Ben Müslümanım'diyen de bakıyorsunuz bu ifadeyi kullanıyor. Bu benini kanıma dokunuyor."

Oysa kimse ondan İslâm'la terörü birleştiren ifadeyi onaylamasını istemiyor. Dine ihanet ve Müslüman dünyasına düşmanlık oluşturan melaneti, adını koyarak lanetlemesini, bu yaptıklarının Kur'an'la, dinle, insanlıkla alâkası olmadığını söylemesini istiyor.

Korkmadan söylemek
İslâm'la terörün bir arada anılmasına El Kaide ve 11 Eylül saldırısı sebep olmuştur. Öteki dinlerin fanatikleri İslâm'ı izole etmek için bundan yararlanmıştır.

Amerika ve Avrupa'da yaşayan milyonlarca Müslüman nefretin hedefidir. Hemen hepsi potansiyel terörist muamelesi görüyor. İslâm ülkelerindeki despot yönetimler, terörizme karşı global savaşa katılma bahanesiyle muhaliflerini eziyor, demokrasi umutlan filiz vermeye başlamışken bunları çiğniyor.

Başbakan "Terör bu topraklarda aradığı bahçeyi bulamayacak, buralardan bir an önce yok olup gidecek" diyor. Evet gidecek ama bu, El Kaide ve temsil ettiği din dışı zihniyetin toplum vicdanında yargılanıp mahkûm edilmesine bağlıdır. Çöl İslâmı'nın, Vahhabi ilkelliğinin değil İslâm'ın temsilcisi gibi görülmesini, onun marjinal bir yorumu bile olamayacağını korkmadan, hesap gütmeden söylemek lâzım.

Kan donduran çelişki
İslâmi terör eşlemesi Başbakan'ın kanına dokunuyorsa, söyleyenleri değil, söyletenleri hedef almalıdır. Bunu yapmamak, hem dini, hem ülkeyi savunmakta zaaf meydana getirir.

İnsanın kanına dokunan çelişki asıl, Allah adına masum insanları öldürme hakkını kendinde gören barbarlığın dini inkâr eden vahşeti olmalı. Aksi halde güvenlik güçleri İslâmî terör örgütlerinin üstüne gitmekte tereddüde düşerler.

İslâm'ı siyaset aracı olarak kullananların amacı maneviyat mı? Hayır değil, iktidar!

Çabalan insanların çile ve özlemlerini paylaşmak mı? Hayır, onları politik amaçlarla tahrik etmek ve kullanmak!

Bunu bazdan terör yoluyla yapıyor, bazıları da ince siyaset oyunlanyla. Biri ihanet, öbürü gaflettir.

Türkiye gafletin zaafına düşmemelidir.

İslâm'ı manevi adanmışlıktan koparmaya çalışan zihniyet Türkiye'de mahkûm edilemezse tarihimizi ve geleceğimizi inkâr ederiz!