Seçimlerde halkın oyunu etkileyen bir numaralı sorun PKK terörü olacak.

Havayı koklamak bile yeterli ama ben, seçim anketi yapan bir şirkette yönetici olan birine de onaylattım.

Düne kadar yığınların 1 numaralı sorunu ve özlemi “aş ve iş” idi.

PKK’nın alçaklığı arttıkça terör örgütüne yönelen nefret, bölücü terörü 1 numaralı sorun, ona karşı yapılacak mücadeleyi de 1 numaralı talep durumuna yükseltti.

“Şehit cenazeleri, sadece intikam duygusunu değil gelecek korkusunu da körüklüyor. Terörle savaş için gönüllü yazma kampanyası açılsa yetişkin çocukları olan babaların en başta geleceğini hissediyorsunuz. Partilerin mücadele kararlılığı, seçmenlerin tercihini en üst düzeyde etkileyen sebep olacak.”

Burası Türkiye olmasa, bin yıllık geleneğe sahip bir ordu bulunmasa, askerimiz çoktan Irak’a girmiş olurdu. Sorumsuz siyasetçi böyle bir hamlede ganimet görebilir çünkü.

Amerikan medyasında böyle bir ihtimalin gerçekleşeceği korkusunu yansıtan haber ve yorumlar arttı. Çünkü kendi siyasetçilerinin böyle fırsatları kaçırmadığını iyi biliyorlar.

Öbür yanda Amerikan hükümeti ve askeri yöneticiler de bir yandan “Aman durun” diyorlar, bir yandan da harekete geçecek olursak bunu anlayacaklarını söylüyorlar.

Halkın gözünde PKK’nın hamisi Amerika’dır. Amerika Türkiye gibi bir müttefiki kaybetmek istemiyorsa Wall Street Journal gazetesinin önerdiği iki çareden birini hayata geçirmek zorundadır:

Ya Irak’taki PKK liderlerini toplayıp Türkiye’ye teslim edecek ya da Türkiye’nin Irak’ta nokta operasyonlar yapmasına izin verecek.

Geç kalmamalılar. Günler değil, saatler bile önemlidir!

İstersek olur!

Dokunulmazlıkların kaldırılmasını isteyenler sadist kişiler değildir.

Bunu en azından kendimden biliyorum. Demokrasimizin başka türlü düze çıkamayacağından emin oldum.

Eğer bir ülkede milletvekili olmak, suçlulara adaletten kaçma imkânı veriyorsa o ülkede namuslu insanların çıkarlarını korumaktan başka kaygısı olmayan bir meclis kuramazsınız!

Yöneticiler varlıklarının kaynağını her an açıklayabilmeli. Türkiye’nin demokrasisi bu denetimden yoksundur.

Milletvekillerini partilerin üyeleri değil liderler seçiyor. Ve biliyoruz ki, iktidar partisi adına bürokrasi kademelerinde kanunsuzluğa ve yolsuzluğa alet olmuş kişiler bilinçli olarak milletvekili yapılıp dokunulmazlık zırhına sokulmaktadır.

Çünkü korumasız kalırlarsa arkalarındaki büyük başlar deşifre olacaklardır.

Seçimde bütün partiler, bir yıl içinde bu rezalete son vereceklerine dair taahhütte bulunsunlar.

Meydanları dolduran milyonlar eğer inanırlarsa bunu isteyip alabilirler.

“Garanti vermeyen partilere oy yok” kararı kurtarır bizi!