Amerikan AP ajansı Washington’da herkesin tetikte olduğunu bildiriyor.

Sebebi malum: “Ermeni yasa tasarısı yıllardır tartışılıyor ama ilk kez gerçekten kabul edilme ihtimali var!”

Türk ve Ermeni tarafları “adam adama markaj” denebilecek bir faaliyet yürütüyor.

Geçen hafta ABD’nin sekiz eski dışişleri bakanı tasarıyı genel kurul gündemine koymasın diye Temsilciler Meclisi Başkanı Nancy Pelosi’ye bir uyarı mektubu göndermişlerdi.

Uluslararası medya da Türkiye aleyhindeki bir kararın maliyeti hakkında ABD’yi sürekli uyardı, uyarıyor...

Tahmin edileceği gibi Amerika için vazgeçilmez lojistik üs İncirlik ilk misilleme tedbiri olarak kullandırılmayacak, ikinci tedbir olarak Irak sınırı kapatılarak ülkeyi güvenle tahliye imkânı Amerikan askerlerinin elinden alınacaktır.

Başbakan Erdoğan’ın telefonda Başkan Bush’a ters bir kararın “stratejik ortaklık ilişkilerine zarar vereceğini” söylerken bu sonuçları ima ettiğini herkes tahmin edebilir.

Başkan Bush’un telefondaki sözleri ümit hatta güvence içeriyor.

Ermeni tasarısına şiddetle karşı olduğunu belirten Başkan Bush, 1915 olaylarının soykırım olup olmadığına tarihçilerin karar vermeleri gerektiği konusundaki Türk tezini desteklemiştir.

Bu demektir ki, tasarı Kongre aşamalarını geçse bile Bush “Başkan onayı”nı vermeyecektir.

O nedenle kötü bir habere hazırlıklı olmalı, kendimize de zarar vermemek için tepkilerimizi kontrol etmeyi bilmeliyiz.

Zaten 21 ülkenin ve ABD’de 40 eyaletin meclisleri Ermeni soykırımını tanımıştır.

Biz arşivlerimizi açtık, tarihçilerin vereceği kararı baştan kabullendik buna rağmen şantaj sürüyor. Belli ki bir çok ülke bu sorunu Türkiye’ye karşı koz olarak elinde tutmak istiyor.

Sorunun özüne bakan yok gibi.

“Biz soykırım yapmadık” savunması keşke yeterli olabilseydi. Ama olmuyor.

Karşımızdakiler adalet değil siyaset peşinde. O nedenle tehdit ediyoruz diye ayıplanamayız.

Mecbur edenler utansın!

*****
Faturası ağır!

Beş yılda nereden nereye geldik?

Bağımsız araştırma şirketi Pew’in son çalışması cevap veriyor: 42 ülkede araştırma yapan Pew’in bulgularına göre laikliğe desteğin en hızlı düştüğü dünyadaki ikinci ülke Türkiye olmuş.

“Din, kişisel inanç meselesidir ve siyasetten ayrı tutulmalı” görüşünü savunan Türklerin oranı 2002 yılının araştırmasında yüzde 73 idi.

Bu oran yüzde 55’e gerilemiş!

“Demokrasi bizim ülkemizde de işleyebilir” diyenlerin oranı tüm İslâm dünyası içinde en düşük Türkiye’de çıktı.

Demokrasinin Türkiye’de işleyebileceğine inananların oranı beş yılda 50’den yüzde 31’e gerilemiş görünüyor.

AKP iktidarı özellikle ekonomide sağlanan gelişmelerden ötürü övünebilir ama laikliğe verdiği zararlar nedeniyle durup düşünmelidir herkes.

Dinin özel alandan kamu alanına hızla yayılması karşısında “Türkiye’ye bir şey olmaz” diyen “narkoz teknisyenleri” de hiç değilse çocuklarına karşı sorumluluklarını hatırlamalılar.

AKP iktidarının başka alanlardaki başarısını böyle ödeyeceksek bu kabul edilemez bir bedeldir.

Gül ve Erdoğan, yarattıkları dalganın kendilerini de aşmasını istemiyorlarsa frene basmalı ve laik demokrasiyi özendiren bir rol modeli olmaya çalışmalıdırlar.