Etnik siyaset adına şiddete bulaşmış bir örgüt de kendine meşruiyet yolunu açabilir.

Nasıl mı? Öncelikle samimi bir pişmanlık ortaya koyar. Mesela silâhlarını bırakır. Etnik milliyetçiliğin kanlı ve karanlık girdabından demokratik milliyetçiliğin kabul edilebilir düzlüğüne geçişini, hiçbir şart koşmadan, şantajcı pazarlıklar aramadan tamamlar.

Bu tecrübeyi pek çok ülke yaşadı.

Ama tüm insanlık değerlerine ihanetin çukuruna batmış PKK gibi bir örgütün bu hakkı kullanması, toplum vicdanından onay alabilir mi?

Eski DEP milletvekili Orhan Doğan PKK'nın devamı olan Kongra-Gel'in başkanı Zübeyir Aydar ve arkadaşlarının seçimlere bağımsız aday olarak girmelerini, milletvekili olmalarını öneriyor.

PKK varsa olmaz
Doğan öneride mi bulunuyor, yoksa halkın ve siyasetin nabzını mı yokluyor?

Çünkü PKK'nın ömür boyu hapse hükümlü elebaşı Öcalan'dan talimat alan DTP de oylarını seçim barajı altında telef etmemek için aynı yöntemi kullanma hazırlığındadır.

Milletvekillerini bağımsız olarak seçtirecekler, sonra meclise gidince grup oluşturacaklardır.

Bir grup açıktan "Apo'nun adamları" olacak, ötekiler "uzaktan kumandalı gizli ortaklar" olacak ve bu anahtar, İngiltere ve İspanya'da olduğu gibi kilitlenmiş olan çözümün kapısını açacak!

Kimse hayal görmesin. PKK üstünden çözüme yürümek, bir mevtayı diriltmek kadar zordur.

Milletin bırakın bu örgütü affetmesini onu muhatap alacak bir iktidara katlanması bile düşünülemez.

Kürt aydınları nerede?
Bu örgüt Kürt kökenli vatandaşların da kâbusu oldu. Çocuklara bile acımadılar, yoksul yığınları yıllarca haraca kestiler, vermeyenleri öldürdüler, şiddetin çıkar yol olmadığını söyleyen yoldaşlarını kendi arkadaşlarına öldürttüler. Ve bunlan hâlâ yapıyorlar.

DTP Başkanı Ahmet Türk, Saddam'dan kaçan Kürtlerin Türkiye'ye sığındıklarını, oysa Güneydoğu'da terör nedeniyle köylerini terk eden insanların başka bir ülkeye kaçmadığı hatırlatarak şöyle demişti:

"Göçmek zorunda kalanlar İstanbul'a Mersin'e, Antalya'ya gittiler. Bu durum Kürk kökenli Türk vatandaşlarının burayı bir vatan olarak gördüklerinin ispatı değil midir?"

Peki bu insanları, iplerini PKK'nın çektiği bir siyasetin kandınlmış piyonlan olarak kullanmaya devam etmek ayıp ve günah değil midir?

Kürt sorunu, 3-5 çete başına siyasi ikbal sağlama bahanesi olamaz.

Kürt aydınları, şiddeti ve etnik milliyetçiliği izole etmek olan tarihi sorumluluklarını daha çok gecikmeden sahiplenmek zorundadırlar.