Terör güç kullanarak belki yeniliyor ama kökü kazınmıyor. İhmal ederseniz hortluyor.

Bu gerçeğin hem en yakın tanığı hem mağduruyuz.

Peki ne yapalım, terörle mücadeleye son mu verelim?

Eski Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök “AB’ye üye olmuş, fert başına geliri 15 bin doları aşmış bir Türkiye’de PKK’nın halk desteği de kesilir” diyor.

AB üyeliği ufukta görünmediğine ve bölge halkını yoksulluktan kurtaracak yatırımların yapılmasına terör izin vermediğine göre geriye çözüm yolu olarak ne kalıyor?

DTP Genel Başkanı Ahmet Türk dün “İmralıdaki” ile Başbakan Erdoğan’ın aynı şeyleri söylediğini iddia etti.

Başbakan Amerika’da Kürtlerin azınlık değil çoğunluğun parçası olduğunu, farklı kültürlerin ayrılık değil zenginlik kabul edilmesi gerektiğini savundu ya, bunları hatırlatan Ahmet Türk İmralı’dan uçurulmuş bir posta güvercini gibi şu mesajı aktardı:

“Kültürler ve farklılıklar zenginlik kabul edilir ve yasal güvenceye alınırsa iki ay içinde tamamen PKK’yı silâhsızlandıracak bir girişim içinde bulunulur!”

AB yolunda genişletilen hak ve özgürlüklere ek olarak ne istiyorlar? Ahmet Türk ve partisi açık açık bunu ortaya koysun.

Terörün boyunduruğu

Kendileri demokratik temsilin uzuvları olarak mecliste konuşurken, sivillere dağlarda katliam uygulayan, kentlerde bombalar patlatan canilere cani diyemiyorlarsa toplum vicdanında sorgulanacaklarını bilmeliler.

Soracaktır herkes: Bunlar minibüste katliama uğrayan köylüleri mi temsil ediyorlar, yoksa onları katleden teröristleri mi?

Dün Cumhurbaşkanı Gül “Bu acı ve gözyaşı kimin olursa olsun durması gerekiyor” dedi. İhanet eden ile vatanı için şehit olanı aynı cümlede anmak çözüme yardımcı olsa haydi neyse; ama olmuyor.

Gül şunu da dedi: “Herkesin teröre karşı çıkması gerekiyor. Bizzat şiddetin içinde olmak gerekmiyor, onun desteklenmesi de tasvip edilemez.”

Bu söz de doğru ama yazık ki tatbik kabiliyeti bulunmuyor.

İşte bir DTP’li milletvekili çıkıyor “PKK’yı kınayamayız. Aksi halde sizleşiriz” diyor!

Öcalan’ın yakalanmasından sonra PKK iyice zayıfladığında fırsatı değerlendirip bölgenin ekonomik ve sosyal gelişmesine yoğunlaşsaydık bugün çok farklı bir yerde olurduk.

Şimdi PKK gücünü artırmıştır ve bölge halkının devlete bağlılığını artıracak sosyal ve ekonomik hamlelere sabotajlar ve cinayetler yoluyla karşı koymaktadır.

Emekli Orgeneral Özkök PKK’nın halk desteğinden söz ediyor ama asıl mesele bölgedeki halkın PKK haydutluğuna boyun eğmesidir.

Çözüm ikliminin yaratılması için öncelikle bu şiddet boyunduruğunun kırılması, halka güven duygusunun kazandırılması gerekmektedir.

Siyasetçilerin demokrasiyi romantizm ile karıştırmaları çözümü geciktiriyor.