Türkiye, siyasi şarta bağlı olduğu için ABD'nin 1 milyar dolarlık hibe yardımını kullanmadı.

Bu günleri de gördük, şükür..

"Türkiye'yi dış baskılara mahkûm eden mâli bağımlılıktan kurtulduğumuz günleri görmek kısmet olmayacak mı?" diye kederlenen kuşaklar gözü açık gitmeyecek.

ABD yönetimi Irak savaşının başında Türkiye'ye 1 milyar dolar hibe (bağış) ödeneği ayırmıştı.

Türkiye'nin Irak'ta ABD ile işbirliği yapması ve IMF programına uyması koşuluna dayalı hibe anlaşması iki ülke arasında imzalanıp yürürlüğe girdiği halde Ankara parayı kullanmadı.

Hükümet ABD ile işbirliğinden ve IMF programına uymaktan vazgeçtiği için yapmadı bunu, sebep siyasi koşullu yardımın kamuoyunda yarattığı hassasiyetti.

Yalnız haysiyetli bir tavrı sergileme cesareti göstermiş olmak değil ekonomik olarak bu gücü kazanmış olmaktır asıl mutluluk. Nitekim ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Richard Boucher dün durumu "Türklerin ekonomiyi ne kadar iyi yönettiğinin bir yansıması" olarak değerlendirdi.

Dünya Bankası Türkiye Temsilcisi Andrew Vorkink de "Türkiye'nin bu hibeye ihtiyaç duymaması ekonomisinin ne kadar sağlam olduğunu gösterir" dedi.

Siyasi bağımsızlığın ekonomik güçle şaşmaz ilişkisini gösteren bu tecrübe, reformlar sürecinde hükümeti teşvik edecektir.

Bundan sonra önemli olan mali disiplinden kopmamak, kazanmaya başladığımız gücü içerde ve özellikle dış ilişkilerde doğru kullanmaktır.

Yüzde yüz enflasyonla 70 sente muhtaç olduğumuz dönemleri unutmayalım. 1980 öncesi Lüksemburg'un 1 milyon dolar borç vaadine bayram etmişti bu ülke.

Bugün 1 milyar dolar bağışa "no, thank you" diyebiliyorsak bu yalnız hükümetin kararlılığı ile değil bütün ulusun ortak fedakârlığı ile inşa edilmiş bir güçtür. İktidar bu gücü sorumlu kullanmalıdır.

Kendine güveni artan bir Türkiye'nin barışa ve refaha daha fazla hizmet edebildiğini dünyaya göstermelidir.

Bu ülkede yedek olmaz
Başbakan milletvekili transferlerine çare arıyor. Seçimlerde "yedek milletvekilleri"nin seçilmesini öneriyor.

Yani ölenin, devamsızlıktan üyeliği düşenin, hatta partisinden istifa edenin yerini yedekleri alacak.

Olur mu? Kimse beklemesin. Çünkü yedeklerin meclise girebilmek amacıyla neler yapabileceğini tahmin etmek için siyaset yapmaya bile ihtiyaç yok. Politikada yeteri kadar entrika var.

Kanlısı da eksik kalsın!