Terör şantajına hedef olan bir ülkenin kendini korumak için bazı ilkelere bağlı kalması gerekir.

Başarılı bir devlet yönetiminin kıstası, özellikle dış kaynaklı sorunları, kuvvet kullanmadan çözmektir. Bunun çaresi caydırıcı olabilmektir.

Caydırıcı olmanın şartı ne?

Baş eğdirecek güce sahip bir devletin, istememekle beraber mecbur bırakılırsa bu gücünü tereddüt etmeden kullanacağını muhataplarına inandırmak!

Şöyle bir yargı oluşmamalı:

“Türkiye tehdit eder ama harekete geçemez!”

Böyle bir kanaatin uyanması, çıkar çatışmalarında kolumuzu bükmek isteyen komşular için terör şantajını en ucuz ve etkili çözüm durumuna sokacaktır.

İnandırıcılığımız kaybolduğu için askeri gücümüzü kullanmadan sonuç alma kabiliyetimiz olmayacak, çatışma riski büyüyecektir.

Kararlılığımızı kanıtlamayı erteleyemeyiz.

Birçokları “Kuzey Irak’a operasyon düzenlemenin hiçbir yararı olmayacak. Zaten kamplar şimdiden dağıldı. Kışı inlerinde geçirecekler. Dağı, taşı bombalamanın ne yararı var” diyor.

Dar açılı bir bakıştır bu.

Kuzey Irak’ta cezalandırılmayı hak etmiş bir düşman var. Başkan Bush bu düşmanın Amerika’nın da düşmanı olduğunu söyledi. ABD’nin bu düşmanı vurmak için Türk Ordusu’na istihbarat desteği vereceğini taahhüt etti.

Sağlanan bu mutabakat eylem alanında kendini duyurmalı, doğru hedefleri F-16’larımız yerle bir ederken özel timler helikopterlerle indirme yapıp karlı dağları eşkıyaya zından etmelidir.

Terörle mücadelenin şartı yalnız teröriste değil ona ev sahipliği yapan topluma da bu günahın taşınması güç bir bedeli olduğunu hissettirmektir.

Bunu yapmaya mecburuz.

Kendimizi korumamız da, Kuzey Irak’taki bölgesel Kürt yönetimini yanlışa sürüklenmekten kurtarmamız da buna bağlı!

*****
Tuzak!

DTP’nin dünkü kongresi ümit uyandıran bir görüntü vermedi.

Kürt sorununa siyasi çözüm arayışlarına DTP’nin katkıda bulunma kabiliyeti güçlenmemiş, zayıflamıştır.

Geçen dönemin eş başkanları Ahmet Türk ve Aysel Tuğluk, hem de biri talebi olmadığı halde Divan Başkanı’nın emrivakisi altında kürsüye çağırılarak başarısızlıkları nedeniyle özür dilediler.

Faşist bir zorbalığın elektriğini taşıyan bu tutum kongreye egemen olan ve yönlendiren iradenin İmralı’daki sahibini ele veriyordu.

Kötülük, şanssızlık ve çıkmaz da bu zaten..

DTP, terör örgütünü dışlamayan, ilişkili olduğunu belli eden, hatta onun emri altında olduğu şüphelerini kasten davet eden ellerde nereye kadar gidebilir, nasıl muhatap bulabilir?

Genel Başkanı Behice Boran “Türk ve Kürt halkları kardeştir” dediği için TİP kapatılmıştı. Partinin yeni yöneticileri özerklik taleplerini seslendirirken dikkatli olmalı.

İpleri elinde tutan irade, DTP’yi kapattırmak istiyor olabilir!