Amerika ile ilişkiler hiç bugünkü kadar kritik bir aşamaya dayanmamıştı.

Durum, Kıbrıs nedeniyle uygulanan silâh ambargosu döneminden bile vahimdir.

Çünkü Türk halkı, hem canına kasteden ve hem onurunu hedef alan iki düşmanlığa hedef olduğunu bilmekle kalmıyor, iki fesadın da Amerika ile bağlantılı olduğunu görüyor.

Amerika, terörle mücadele bahanesiyle işgal ettiği Irak’ta müttefiki Türkiye’yi hedef alan PKK terör örgütünü yok etmek şöyle dursun, onu koruduğu töhmetinin bile altına girmiştir. O kadar mı, değil...

Öbür yandan da 200 bin dolayında Ermeni seçmene yaranmak isteyen çirkin siyasetçilerinin tarih yazmaya heves eden komiklikleri yüzünden ikinci bir haksızlığa zemin yaratmıştır.

Amerika’nın telâşı

Türkiye’nin Irak’a girmesini önlemenin her gün artan zorluğu yetmiyor gibi Bush yönetimi şimdi Ermeni tasarısının bir aşama ilerlemesi ile büyüyen risklerin tedirginliğine sürüklenmiş görünüyor.

Başbakan son olarak iki dramatik cümle sarfetti. Sınır ötesi harekât için “Bedeli neyse öderiz” dedi; Ermeni tasarısı için de “İnceldiği yerden kopar!”

Erdoğan’ın bu sözleri hemen yankı buldu:

ABD Dışişleri Bakanı Rice, Cumhurbaşkanı Gül’ü, Başbakan Erdoğan’ı ve Dışişleri Bakanı Babacan’ı arayarak itidal çağrısı yaptı.

Çok seçenek yok

Krizin yönetilmesi bizim tarafta da git gide zorlaşıyor. Başbakan’ın ABD’yi uyarmak için seçtiği cümleler bile, kaderin ve onurlu bir politikanın emrine boyun eğmekten başka yol kalmadığını ima ediyor.

Türkiye artık İncirlik’i de kapatır, Kuzey Irak’a da girebilir. Kimse yadırgayamaz.

Ermeni tasarısını durdurmak için üyeleri ikna etmeye çalışırken Türkiye’nin bu mukabil tedbirleri alacağını Bush yönetimi söylemedi mi?

Haksızlığa uğrayan Türkiye’nin neler yapabileceğini bizden önce Amerikalılar söylemiştir.

Bütün bu olan bitenden sonra hiç değilse Amerikan yönetiminin beklediği kadar haklarımızı savunmak ve onurumuzu korumak zorundayız, değil mi?

Olaylar bizi fazla seçeneği olmayan bir koridora soktu.

Bu durumu Washington’un görmesi ve bir süper devletin ahlâki sorumluluklarını kabullenerek hareketlenmesi her şeyi değiştirebilir.

Aksi halde İncirlik’i kapatmak, PKK’yı temizlemek üzere Kuzey Irak’a girmek veya ikisini birden yapmak...

Mecbur kalırsak...

Amerika bizi tedbir aramaya mecbur bırakırsa ilk adım sınırötesi operasyonla atılmalıdır. Çünkü İncirlik’ten yararlanmaya devam eden bir ABD ile o imkânı elinden alınarak hırçınlaşmış bir ABD arasında çok fark olacaktır.

İncirlik kapatıldığı için Amerikan askerlerinin Irak’taki zorluklarının artması sadece Türkiye’nin düşmanlarını sevindirir.

Ve onlara yeni kışkırtma fırsatları yaratır!