Yüksek Askeri Şûra, yüksek komutada yaşanan depremin sonuçlarını dahi unutturacak kadar önemli bir değişimin işaretini vererek başladı.

Bu YAŞ “ilklerin YAŞ’ı” diye anılıyordu.

Çünkü bir üyesi (Orgeneral Balanlı) tutuklu olduğu için toplantıya katılamıyor, bir başka üye Ege Ordusu Komutanı (Orgeneral Taşdeler) savcının yakalama talebine rağmen YAŞ’a katılıyor.

Ama ilklerin başına o fotoğraf geçti.

Görmeye alıştığımız resimde üyeler iki kanat oluşturuyor, onları birleştiren geniş başkanlık kürsüsü Başbakan ile Genelkurmay Başkanı tarafından paylaşılıyordu.

Dün orada Tayyip Erdoğan Başbakan olarak tek başına oturdu!
Bu durum, iktidarın yaşanan krizi yeni bir mevzi kazanmak amacında fırsat olarak değerlendirdiği anlamına çekilebilir mi?

Yasa YAŞ’a Başbakan’ın başkanlık edeceğini, onun bulunmadığı oturumlarda bu görevin Genelkurmay Başkanı tarafından yerine getirileceğini yazıyor.

Yani YAŞ’ta bir “eşbaşkanlık” düzeni yok. Dolayısiyle Başbakan ile Genelkurmay Başkanı’nın YAŞ Başkanı kürsüsünde yan yana oturmaları olsa olsa Türkiye’ye has bir gelenek olarak sürüyordu.

Türkiye karar verecek

Doğunun Batısı mı olacağız yoksa Batının Doğusu mu?
Bu soru “Gösteriş mi yoksa içerik mi daha önemli?” diye de sorulabilir.

Eğer Batı demokrasilerinin ortağı olacaksak doğrusunu yapacağız.

Varsın YAŞ’ın başkan kürsüsünü tek başına Başbakan işgal etsin. Bu Ordu’yu da Genelkurmay Başkanı’nı da küçültmez.
Yaşanan son kriz şu gerçeği öğretmiş olmalı:

Genelkurmay Başkanı’nın, personelinin hak ve hukukunu koruma sorumluluğunu yerine getirme konusunda yetersizliğe düşmemesi her şeyden daha önemlidir.

Orgeneral Koşaner başkanlık kürsüsünü Başbakan’la paylaşan bir Genelkurmay Başkanı idi ama yüz yüze geldiği zorluklar onu önünde daha iki yıl bulunduğu halde bırakıp gitmeye mecbur etti.

Temenni ederiz ki istifa krizi ve getirdiği yeni düzen iktidara ve Başbakan’a sorumluluklarını anlaması bakımından uyarıcı olsun.

Sivil yönetimin askerle çatışma halinde olduğu görüntüsü artık son bulmalıdır.

Bunun ilk şartı, yargı eliyle baskı uygulamaktan vazgeçilmesidir.

Şekil değil öz önemli

Sivil otoritenin üstünlüğüne yönelik bir itiraz uzun zamandır bulunmuyor.

Ama NATO toplantılarında Savunma Bakanı’nın arkasında oturmayan tek Genelkurmay Başkanı sadece bizimkidir.
Türkiye’nin demokrasisi bu örnek nedeniyle yıllar yılı hep gizli alaylara konu olmuştur.

Türk Silâhlı Kuvvetleri NATO toplantılarında Genelkurmay Başkanı Savunma Bakanı ile eşit statüde göründüğü, YAŞ’ın başkanlığını Başbakan’la paylaştığı için büyümemiştir ama bu konumunu koruma çabaları nedeniyle zarar görebilmiştir.
TSK’yı rakip gibi görme yanlışından iktidarın kurtulması lâzım.

Askerin siyasetten soyutlanmış olması ilişkilerin muhtaç olduğu güven duygusunu zamanla kazandırabilir.
Ayrıca sivil otoritenin üstünlüğünü vurgulayan şekil şartlarında yapılacak düzeltmeler iyiye gidişi hızlandırabilir.

Yeter ki şu unutulmasın:

Kürsü düzenlemek, ast üst sıralamasını doğru yapmak demokrasi getirmeye yetmiyor.

Her şeyden önemli olan hakka, hukuka kurumlara ve geleneklere saygı göstermek yargıyı ve kanunları siyasal çıkar amacıyla kötüye kullanmamaktır!