Ölenlerin hepsi, hasta hayvanlarla bire bir teması olan çocuklardı.

Tavuk gribi ile üç yıl önce tanışan Uzakdoğu ülkelerinde de böyle olmuştu.

Kanatlı kâbusun yurda ikinci kez Doğu Anadolu'dan girişinin üzerinden bir haftadan fazla zaman geçti ama hâlâ hasta ve ölü hayvanlarla temas etmemeyi halkımıza, çocuklarımıza öğretemedik.

Evet, bir hayvan hastalığı insanları öldürüyorsa bunun bir numaralı nedeni eğitimsizliktir. Ama yönetim boşluğu da en az o kadar önemli sebep.

İktidar ve idaresindeki devlet çarkı bugün baskına ve bozguna uğramış bir ordunun dağınıklığını yansıtıyor.

Virüsün hayvan ölümlerine yol açtığı ve insanların virüs kaptığı yerlere de her saat başı yeni iller ekleniyor.

İhmal ve cehalet
Yurdumuz göçmen kuşların en yoğun geçiş yolu üzerinde. Kuş gribi artık kaderimizdir. Kahırlanıp dövünerek değil hayatımızı bu gerçeğin ışığında örgütleyip düzenleyerek
güven içinde yaşayabiliriz.

Hastalığa karşı örgütlenmekte kaybedeceğimiz her saat, ölçülemeyecek maddi ve manevi kayıpları beraberinde getirecektir.

Çin üç yılda üç kurban verdi. Biz bir haftada bu rakama ulaştık. Ayıptır.

Ölümcül H5N1 virüsü, tavuk ölümlerinin görüldüğü birçok ilimizde tespit edilmiştir. Bunu önleyemeyiz, sonuçta mikrobu Rusya'dan gelen kuşlar getiriyor. Ama hastalıktan ölmüş hayvanlarla temas ettiği için hayati tehlikeye giren çocuklara ne diyeceğiz?

Şu anda virüs taşıdığı tespit edilen Van'da 4, Ankara'da 3 hasta var. Ankara'daki hastalardan 2 ve 5 yaşındaki iki çocuğun virüsü kapma nedeni inanılmaz bir ihmal, nefrete lâyık bir cehalettir:

Bir gün önce ölü hayvanları toplayanlar kullandıkları eldivenleri çıkarıp atmış, çocuklar da onları bulup oynamış!

Başbakan başa!
Hayvan hastalığına insanlarını kurban veren bir yönetime özür dileyip çekilmek yakışır.
Tehlike hızla yayılıyor olmasına rağmen bütün yük iki bakanın omuzlarına bırakılmıştır. Oysa tehdit, Başbakan'ın bizzat başında bulunacağı bir kriz yönetimi oluşturmayı gerektirecek vahamette.

Medya ve TV ağının büyük gücü kullanılamadığı için özellikle çocukların ölü tavuklarla teması hâlâ önlenememiştir.

Başbakan, bizzat yapması gereken görevi, camilerde hutbe okuyacak imamlara devretmiştir.

Derhal bir kriz yönetimi oluşturmalı ve devlet ayağa kaldırılmalıdır. Askerin disiplinli ve hızlı müdahale gücü şimdiye kadar niçin devreye sokulmadı?

Bayram rehavetinin bedelini tavuk gribine vereceğimiz kurbanlarla ödemeyelim.

Şu anda bize politikacılar değil devlet adamları lâzım.

İktidar kendine gelsin!