Yine kulağımız Irak'ta, yüreğimiz ağzımızda..

Veziroğlu'nun Irak'ta otoyol ihalesi kazanan Vinsan şirketinde çalışan 10 Türk işçiyi kaçıran örgüt, dün o bildik tehdidi tekrarladı:

"Türk şirketi yarına kadar Irak'ı terk etmezse rehineleri öldüreceğiz!"

Masum insanların hayatı üstünden siyaset yaptığını zanneden canilerin şakası yok.. Böyle bir canavarın restini görmek yüreklilik değildir.

Ali Haydar Veziroğlu "Ben teröre boyun eğmem" diyemez, işçilerini terörün merhametine terkedemez. Çünkü muhataplarında akıl, izan, merhamet yok.

Ama başka bir şey var:

Ankara hükümeti Türk firmaları Irak'ta iş yapmaya teşvik ediyor.

Bu durumda vatandaşlarının kaçırılması, bazılarının öldürülmesi, doğrudan Türkiye'ye meydan okuma anlamına gelmiyor mu?

Devletin, ekmek parası için sınır ötesinde çalışan vatandaşlarına karşı borcu vardır. Onlara "gitmeyin" demediğine göre Türk kaçırmanın, hele öldürmenin maliyetini yükseltmek zorundadır.

Şu anda Türk vatandaşlarını kaçırmanın bedeli, keklik avlamanın riskine neredeyse eşittir.

Hükümet bu bedeli, en az aslan avlamanın riskine yükseltemiyorsa devletin gücünü kullanamıyor demektir.

"Terörün dini, milliyeti yoktur" edebiyatı hayat kurtarmıyor.

Vatandaşlarına zarar vererek Türkiye Cumhuriyeti'ne hakarete cüret edenleri durdurmuyor!

Yanlıştan dönme fazileti
AB Komisyonu herhangi bir yanlış anlamaya yer bırakmamak amacıyla kesin tavrını dün yazılı olarak açıkladı:

"Komisyon açıkça belirtmektedir ki, TCK reformunun önemli parçaları yasalaşmadıkça müzakereler başlayamaz.."

Türkiye'nin ve 70 milyon vatandaşın demokratik geleceği Başbakan Erdoğan'ın iki dudağının arasındadır. Acı da olsa gerçek bu..

Dileğimiz Başbakan Erdoğan'ın gereksiz yere yüklendiği bu tarihi vebalin altından kalkması, milletin hayallerini kişisel inadına feda etmemesidir.

Şerefli bir ricat imkânı vardır.

O da cumhuriyet tarihinin en büyük uygarlık projesine zarar vermemek için her türlü kişisel bedeli ödemeyi göze almasıdır.

Yanlışı ile özdeşleşmek diktatörlere yakışır!