Seçimlerin AGİT tarafından denetime alınması Türkiye’ye yakışmayacak bir ayıptır!
Yazık ki “hak etmediği bir aşağılanmadır” diyemiyorum.
Çünkü 2014 Dünya Basın Özgürlüğü Raporu’nda Türkiye “basını özgür olmayan ülkeler” kategorisine inmiştir.
Bu ilk kez başımıza geliyor!
Türkiye’nin demokrasi liginden düştüğünü gösteren tablo Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilâtı (AGİT) tarafından adeta belgeye bağlanmış bulunuyor:
Çünkü örgüt 30 Mart’taki yerel seçimi büyüteç altına aldıktan sonra hazırladığı raporda hile iddialarına yer verdiği gibi Cumhurbaşkanı seçimini izlemek -daha doğrusu denetlemek- üzere ülkemize gözlemci göndermeyi de önermiştir.
30 Mart gözlemcilerinin raporu, hile ve seçmenlere baskı bağlamında bilinen şikâyetleri hatırlatıyor.
Hile iddialarının iktidara ve yargıya olan güveni zedelediği anlatılıyor..
Elbette dileğimiz AGİT önerisini geri çevirmekten daha fazla, denetim ihtiyacı doğuran sebeplerin ortadan kalkmasıdır.
Sahte ve hayali seçmenler ile kamu kaynaklarının ölçüsüz şekilde kullanıldığı şikâyeti de rapora girmiştir.
Ama seçim gecesini karanlığa boğan elektrik kesilmeleri esrarını halâ korumaktadır.
Kırk trafoda kısa devre oluştu.
O karanlıkta seçimin seyri değişti.
Kırk trafoyu bozacak sayıda kediyi nereden buldular ve nasıl eğittiler?
Sorumlu tutulanlar duvar gibi, sessiz ve utanmaz!
Böyle denetimler geri kalmış ülkelerin başına geliyor.
Yine de dürüst bir seçim için uluslararası denetime razı olmanın maddi ve manevi bedeli hileye göz yuman suçun yanında devede kulaktır.
Hiçbir sebep seçim hilesini mazur gösteremez!
Destan böyle olur
Gezi olayları sırasında ölen Ethem Sarısülük’ün ruhu huzur bulmuştur umarım.
Mahkeme polis memuru Ahmet Şahbaz’ın olaylar sırasında “olası kasıtla adam öldürme” suçu işlediğine ve bu nedenle tutuklanmasına karar verdi.
Savcı, sanık polisin eyleminin meşru müdafaa olmadığını öne sürdü.
Sarısülük davası, siyasetçilerin bu tür olayları kışkırtmaktaki kilit rolüne ibret örneği veriyor.
Başbakan olaylar sırasındaki sözleri ile suçu överek devletin polis gücünü yanlış yönlendirmiştir.
Hükümetten beklenen, olaylarda hayatını yitiren dokuz gencin tümünün katillerinin bulunmasıdır.
Destan öldürmekle değil, öldüreni bulmakla yazılır.
Tepki göstermekte aceleci davranmak, maceracı kargaşaların davetiyesi oluyor!
