Ağca hangi melânetin cellâdıdır; yargımız bunu bile çözemedi.

Ama cezasını çektiğine hükmetti ve onu dün sokağa bıraktı.

Nasıl bir adalet bu?

Gazeteci Abdi İpekçi’yi öldürmekten idam cezasına hüküm giyen Ağca’yı “Özal affı” kurtardı.

Bu af 1991 yılına kadar işlenen suçlara verilen ölüm cezalarının uygulanmamasını, bu suçluların 10 yıl hapis yattıktan sonra tahliye edilmelerini öngörüyordu.

Özal affı olmasa bu rezalet doğmayacak mıydı?

Fark etmeyecekti, bu kez katilin imdadına “Rahşan Ecevit affı” yetişecekti.

İsyan ettirici...

Suikast girişiminde bulunduğu Papa’yı yaralamaktan ömür boyu hapis cezasına mahkûm olan Ağca İtalya’da 20 yıl yattıktan sonra, o da ancak Papa’nın özel affı sayesinde tahliye edilebilmişti.

Ortada duran dengesizlik adaletsizliği insanı isyan ettiren bir tahrik biçiminde ortaya koyuyor. Çünkü sonuçta İtalya’da işlediği yaralama suçu nedeniyle Ağca’nın çektiği fiili ceza 20 yıl hapis iken Türkiye’deki idamlık terör cinayeti nedeniyle yattığı süre 10 yılda kalmıştır.

Adaletin gerçekten devletin temeli sayıldığı çağdaş toplumlardan biri olabilseydik Mehmet Ali Ağca’nın cezaevinden ancak cenazesi çıkabilirdi!

Onun nedamet getirdiğine dair en küçük bir işaret yokken tahliye edilmesi, ceza infaz sistemimizin, adaleti yerine getirmekten ve toplumu böyle tehlikeli suçlulara karşı korumaktan ne kadar uzak olduğunu gösteriyor.

Çocuklara yazık

İdam cezasını kaldırarak katilin canını bağışlayan devlet toplumu ondan gelmesi çok muhtemel tehlikelere karşı nasıl koruyacağını, hangi tedbirleri aldığını ve alacağını anlatarak halka güven vermek zorunda değil midir?

Modern devlet bu mecburiyeti duyar ama Türkiye’de kimse böyle bir borcu kabul etmiş görünmüyor.

Dün yapılan sağlık kontrolü ardından onun “askerliğe elverişli olmadığı” saptandı ve ordu kendini korudu.

Ama çevresine ve kendine zarar verme riski yüksek bir ruh hastası olan Ağca’dan gelecek tehlikelere karşı toplum Allah’a emanettir.

TV’lerin haber bültenlerinde en büyük payı dün Ağca aldı.

Medyanın Ağca’yı izlerken sergilediği itiş kakış ve çirkin rekabet, kahraman yaratırken düştüğümüz değerler çelişkisinin esef verici görüntüleri idi aynı zamanda.

Hikâye şuydu: Gazeteci Abdi İpekçi’yi öldüren, sonra Papa’yı öldürmek kastıyla ateş ederek yaralayan, yaralamaktan İtalya’da 20 yıl ama Türkiye’de öldürmekten 10 yıl yatan katil dün hapisten çıktı.

Onu büyük bir gazeteci ordusu öyle bir karşıladı ki parlatılan yıldızı ile para basacaktır artık. Nitekim şimdiden bu belli olmuştur. Hapisten çıkıp Ankara’nın en pahalı oteline yerleşmiştir.

Ağca odaklı dünkü yayınların özeti böyleydi.

Çocuklarımıza geç kalmadan tabanca edinmelerini öneren bir şaşkınlık ve sorumsuzluk hali değil mi bu?