Demokratik tatmine bir türlü ulaşamayan Türk halkının gözünde bir numaralı suçlu seçim sistemidir.

Seçim reformu “demokrasi paketi”nde cesaret artıran bir fasıl olarak kullanılmayı bekliyor.

Temsilde adalet ve yönetimde istikrar seçimden sağlanması temenni edilen iki hedeftir.

Türk demokrasisi siyasi istikrar eksiğinden çok çekti. Koalisyonlara çare diye seçtiği sistem, istikrar da getirmedi temsilde de boşluk yarattı.

O boşluk zaman içinde “tek adam” yetkileri kullanan bir lider tarafından dolduruldu.

Ve sonuçta bir çare bulunması mecburiyeti öylesine ağır bastı ki, iktidar revizyon paketine “yeni bir seçim sistemi” bulunması zorunluluğuna, “şifa getirecek ilâç” gibi dört elle sarıldı.

Tek isimli, iki turlu

AKP’nin Anayasa uzmanı Prof. Burhan Kuzu, başkanlık sistemine dönük son güzellemesi ardından şu öneriyi getirdi:

“En ideali başkanlık modeline geçip barajı kaldırmaktır. Ama bunu yapamıyorsak Türkiye’yi 550 bölgeye bölmek güzel olur.

Yüzde 10 baraj ve daraltılmış bölge bana daha makul geliyor.”

Eğer reform sayılacak bir değişikliğe cesaret edilecekse ülke 550 seçim bölgesine ayrılmalı ve “tek isimli iki turlu çoğunluk sistemi” konusunda uzlaşma aranmalıdır.

Türk halkı parlamenter düzenden “Başkanın Adamları” gerçeğinin doğurduğu yanlışlar ve iletişim hataları nedeniyle şikâyetçi olmuştur.

Dar bölgede iki turlu seçim, partiye bağlı “uslu çocuklar” yaratmakta zorluk çıkaracaktır ama olsun...

Öyle çocuklar liderlere lâzım, halka ve partiye değil.

Parti liderine değil, çoğunu tanıma imkânına sahip olacağı seçmenlerine bağlı milletvekilleri ile yaşamak denemeye değmez mi?

Adalete de çare var

Bu sistemin temsilde adalet ilkesine şans vermediği şikâyetini “Türkiye milletvekilleri” çözümü ile aşmak mümkündür.

O durumda ülke 550 seçim bölgesine bölünmez. Ne yapılır?

Meclis’te 100 veya 150 sandalye aldıkları oyun oranına göre partilere verilir, böylelikle yüzde 1 oy alan parti bile parlamentoda temsil edilme hakkını bulabilir.

Sakınılması gereken hastalık saplantıdır.

AKP sözcüleri buldukları her boşluğu Başkanlık sistemi önermeleri ile dolduruyorlar.

Değişimi ararken çok boyutlu düşünmek iyidir ama gücü tek elde toplayacağı korkusu veren sistemlere bağlanmak yanlıştır.

Bu alternatif şansını kaybetti.

Başbakan’ın tek adam iddiasından korkanlar, onu bu vasfı nedeniyle beğenenlerden fazla hâle geldi.

Seçim sistemi bütün bu ayrıntıları hesaba katmalıdır.