AKP tadını çıkaracağı bir zeminde yaşadığı halde hayatı zorlaştıran sebeplere teslim oluyor.

Önce “komşularla sıfır sorun” siyasetinin verdiği rahatı bozdu.

Askeri vesayet kuruntusuna karşı giriştiği tasfiye hareketi hem TSK’ya zarar verdi, hem de yargıyı araç olarak kullandığı için bu önemli erkin bağımsızlıktan gelen gücünü ve saygınlığını yerle bir etti.

İhtirasların freninin işlemez hale gelmesi, iktidar sahiplerine daha fazlasını isteme cesareti kazandırır.

Başkanlık sistemini getirmeye odaklanmış siyaset, suni bir cepheleşme yüzünden aylarca zaman kaybetti.

Bu başarısızlığın olumsuzluğu birikmiş öteki şikâyet ve sıkıntıların bozucu etkisiyle birleştiği için toplumun ufkuna karamsarlık hakim olmaya başladı.

En zayıf erk yasama

Aslında Türkiye şu anda çektiği sıkıntıları hak etmiyor.

“Lâf söyletmem - toz kondurmam” kibrinden üreyen takıntı iktidara yanlış işler yaptırıyor.

Biraz hoşgörü, espri anlayışı ve empati, iktidarı günlerce süren Park krizine süreklenmekten ve dünyaca ünlü bir grup seçkinin zehir gibi eleştirilerine hedef olmaktan korurdu.

Sonrası için şans yok mu?

Ümit azdır. Çünkü Başbakan öneri ve eleştiri dinlemekten hoşlanmıyor.

Cezası var!

Meclis Başkanı Cemil Çiçek’in VATAN’a verdiği mülâkatta önemli mesajlar yer alıyor.

Çiçek’e göre Meclis, yani yasama, en zayıf erki oluşturuyor.

Aslında 1980 darbesinin ürünüdür diye kötü gözle baktığımız Anayasa, çok değiştiği için “darbe anayasası” töhmetini hak etmiyor ama toplum psikolojik olarak şartlanmıştır.

Yenisi yapılmadığı sürece kimse rahat edemeyecektir.

Halka hakaret gibi

Eğer yeni bir Anayasa ile seçime erişebilirsek, TBMM Başkanı Cemil Çiçek’in en azından yasama organını güçlü bir erk yapacak önerilerine destek vermemiz gerekir.

Meclis’in gücü insan kaynağına bakarak ölçülür.

Milletvekillerini liderler seçiyor.

Lider bunu yaparken ne alacağını, milletvekili de ne vereceğini biliyor.

Hiç birinin herhangi bir konuda lidere ters düşmeye hakları yok!

Böyle bir Meclis güçlü olabilir mi?

Yüzde 10 seçim barajı, halka hakaret etmektedir. Düşünün, bir parti 30-40 milletvekili kazanmış ama oy oranı barajın altında kalmış.

Onun seçilmiş milletvekilleri giremiyor Meclis’e.

Vekillikleri, barajı aşan partiler, oy sayılarına göre paylaşıyorlar.

Yönetimde istikrarmış!..

Peki adalet ve vicdan?