Öyle bir taşma noktası ki, hiçbir beddua, hiçbir lânet sözcüğü bölücü katillere duyulan nefreti anlatmaya yetmez.

Dün öğle üzeri görev yerlerine giden yüzü aşkın asker, üç sivil otobüsle Elâzığ’dan Van’a doğru yola çıkarılmıştı.

Hatırlarsınız, on dokuz yıl önce de (1993) Malatya’dan birliklerine gitmekte olan silâhsız 33 askerimizin bindiği sivil otobüs Elâzığ karayolunda PKK tarafından durdurulmuş, korkunç bir katliam yapılmıştı.

O uğursuz saldırının dersiyle olmalı dünkü konvoy, zırhlı araçların sağladığı güvenlik çemberinde yola çıktı.

Ama tedbir işe yaramadı.

Çünkü katiller roketatarla saldırdı. Bir otobüs isabet alarak patladı ve yandı.

Bu yazı kaleme alınırken 9 askerimizin şehit olduğu, aralarında hayati tehlike taşıyan 71 yaralı bulunduğu bildiriliyordu.

Şehitlere rahmet, yaralılara şifalar diliyoruz.

Hava desteği lâzımdı

Böyle durumlarda “tedbirde kusur var mıydı?” sorusu hep kafaları meşgul eder.

Başbakan önceki gün Hakkâri’de son 10 günde 123, bölgede son bir ay içinde 500 teröristin etkisiz hâle getirildiğini, yani öldürüldüğünü açıklamıştı.

Bu çapta zayiat, bir terör örgütü için belinin kırılması anlamına gelir. Ama PKK son aylarda küçük de olsa bir alanda egemenliğini ilân etmeye çalışıyor ve ağır kayıplara uğraması onu durdurmuyor.

Suriye’deki olayların Şam yönetiminden sağladığı silâh ve insan desteği de bölücü örgütün cüretini artırıyor.

PKK ne kadar kayıp verirse versin, silâh bırakmayacağını göstermeye mecburdur. Askerin ve bölge halkının moralini bozmak için her çılgınlığı göze alacağı bilinmelidir.

İşte bu nedenlerle silâhsız askerleri sivil otobüslerle bir yerden bir yere taşırken güvenlik tedbirlerinin hava desteği ile güçlendirilmesi mutlaka sağlanmalıydı.

Hiç acımadılar

Dünkü saldırı, bölücü terör sorununa müzakere yoluyla çözüm bulunabileceği umutlarına yeni bir darbe indirmiştir.

İki gün önce Başbakan “Terörist eğer silâhı bırakırsa bilmelidir ki operasyonlar da biter..” demiş, bu sözler Kürt siyasetçilerden Başbakan’ı öven, cesaretini artırma hesabı güden karşılıklar bulmaya başlamıştı hemen.

Ama ne yazık ki BDP milletvekillerinin “barış için hâlâ şans var” tahmin ve dilekleri medyanın kaydına geçerken PKK silâhsız ve savunmasız askerlerin doluştuğu otobüsü roketle patlatmaktan geri durmamıştır.

Günahsız askerlere de barış umutlarına da acımamıştır.

PKK bebek öldürmekten bile çekinmeyen dünyanın en acımasız terör örgütüdür.

Akıl, onu silâhlı olmayan desteklerinden arındırmak gerektiğini emrediyor. Ama Başbakan BDP milletvekillerini PKK ile bütünlük içinde göstermekten bir türlü vazgeçemiyor.

BDP’li vekillerin dokunulmazlıklarına ve BDP’nin kapatılmasına mal olacak bir son felâket getirir.

İyilik, PKK rehninden ve silâh tehdidinden kurtarılmış Kürt siyasetçilerin önünü açmaktır!