Savaştan daha korkutucu ihtimal, Türkiye'nin kaçınılmaz hale gelecek olan bir savaşın dışında kalmasıdır.

Çünkü o zaman uzayacak savaşın suçu bize yıkılacak, ABD ile süren ilişkilerin temeli olan güven zedelenecek; IMF ilişkilerinden AB hedefine kadar pek çok alanda Türkiye en güçlü desteğini kaybedecek; Mülteci akınından Kuzey Irak'ta Kürt devleti oluşumuna ve Kerkük-Musul petrollerinin kaderine kadar, hayati önemde pek çok gelişme kontrolümüz dışına çıkacaktır.

Başbakan Gül'ün bölge ülkelerine yönelik barışçı çözüm girişimleri, bu riskler nedeniyle ümitten çok tedirginlik yarattı. "Acaba bu çabalar Washington'ı rahatsız eder mi? Türk-ABD ilişkilerinin geleceğine zarar verir mi?" sorusunun çengeli kafalara takıldı.
ABD Genelkurmay Başkanı Orgeneral Myers'ın ziyareti sayesinde ortaya çıkan işaretler ve yapılan açıklamalar, bu meseledeki korkuların pek de yerinde olmadığını düşündürüyor.

Bakana yalanlama
Başbakan Gül'ün yaptığı açıklamalar içinde yer alan iki tespit, hükümetin gerçekçi bir politika çizgisi üstünde yürüdüğünü gösteren ipuçlarıdır:
"Türkiye Irak krizine, yumuşak karnı olan bir dönemde yakalandı." "Türkiye bu işin içindedir. Olup bitecekler bizi yakından ilgilendirdiği için iyi-kötü her ihtimale karşı hazırdır." Amerikalı Komutan Myers'ın kendisine yaptığı ziyaret sırasında Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül tv kameralarına "Bu bir nezaket ziyaretidir. Müzakere edeceğimiz bir gündemimiz yok" dedi. Bakan Gönül'ün sözleri İngilizceye çevrilmeden mikrofonlar kendisine uzatıldığı için Orgeneral Myers, iktidarın saklamaya çalıştığı gerçeği açıkça ortaya koyuverdi:

"Tartışacağımız konular önemli ve çok çeşitlidir.."
Amerikalı komutan birkaç saat sonra iki ülkenin stratejik ortak olarak kalacağından emin olduğunu söyleyerek Türkiye'den ayrıldı.

"Günah bizden gitti"
Irak olayında bir öz var, bir de görüntü.. Öz, Saddam rejiminden kurtarılmış bir Irak'tır. Görüntüye gelince..
Amerika bölgeye yaptığı askeri yığınağın, Saddam üstünde "Bu defa kurtuluş yok" gözdağı vermeyi hedeflediğini, yani diplomasinin barışçı amacını desteklediğini söylüyor. Türkiye ise askeri hazırlıklarını mümkün olduğu kadar göstermemeye ve diplomatik çabalarını öne çıkarmaya çalışıyor.
Savaş kaçınılmaz olursa barışı kurtarmak için bir bölge ülkesi olarak elinden gelen her şeyi yaptığına komşularını ve dünyayı inandırmak istiyor.
Türkiye'nin özel durumundan kaynaklanan zorluğun bu ziyaretler sayesinde Washington'a anlatıldığı ve kabul görmesinin sağlandığı belli oluyor.
Artık ufuktaki savaşı sadece Saddam Hüseyin önleyebilir. Onun Bağdat'ta oturmaya devam etmesi şartına dayanan hiçbir uzlaşmanın şansı kalmamış gibidir.