Yolsuzluk mutlaka hırsızlık dolandırıcılık ve zimmet yoluyla yapılmaz.

Gücünü silâhı olarak kullananların devlete yükümlülüklerini yerine getirmemeleri de yolsuzluktur. Zamanında ödenmeyen paranın rantı da kamudan gasp edilen kaynaktır çünkü.

Şantaj korkusu ile iktidarların devlete ait bir hakkı talep etmekten kaçınmaları, yolsuzluğa en azından "yataklık yapma" sonucu doğurur..

Türkiye'de bu çok oldu. Güvensiz iktidarların kamu otoritesine kafa tutan güçler karşısında sinmesi, yolsuzluk batağının derinleşmesinde çok etkili oldu.

Başbakan Erdoğan'ın dünkü grup konuşması, iktidarın bu alanda sarsıcı bir değişim için yakında harekete geçeceğine işaret sayılabilir:

"Her kim ki bizden geçmişte bir şekilde elde ettiği haksız ayrıcalıklarına dokunmamamızı bekliyorsa yanılıyor. Kim haksız bir statü ve gelir elde ettiyse bu halkımıza geri ödenmelidir."

Artık öğrendik: Kötüye kullanılan imtiyaz önce rekabeti, sonra ahlâkı bozuyor. Çünkü yükümlülüğünü yerine getirenler zarar görmeye başlayınca onlar da yoldan çıkıyor.

Ankara'da günlerdir katrilyonluk bir ödeme emrinden söz ediliyor.

Yıllarca birikmiş ve talep edilememiş devlet alacağının tahsiline yönelik bu ödeme emri çıkarsa hangi adrese gidecek? Yakında öğreneceğiz.

İktidarı harekete geçiren dinamiğin, adreslere göre değişmeyecek ilkeleri hayata geçirmek kararlılığı olmasını dileriz.

Askerlik değişirken
Genelkurmayın askerlik sürelerini indiren kararı iktidardan teşekkür, muhalefetten övgü aldı.

Çünkü dış tehditteki azalmanın izin verdiği ve silâh teknolojisinin dayattığı yeni şartlara uyumu siyasetçilerden önce askerler tespit etmiştir.

Gidiş, küçülürken güçlenen profesyonel orduya doğrudur.

Bu ihtiyacı iç dinamiklerimiz de zorluyor. Bizde askerlik bir yükümlülüktür. Fakat nüfusumuz, kışlaların önüne ihtiyacın çok üstünde asker adayı yığıyor. Askerlik sürelerini kısaltan kararda bunun da etkisi olmalı.

Süreyi kısaltmak yine de çare olmayacaktır. Çözüm profesyonel orduya geçmek, o reform gerçekleşene kadar da "bedelli askerlik" uygulamasını sürekli kılmak olabilir.

Bedelli askerlik daha çok işgücü ile ve ödediği vergi ile ekonomiye katkıda bulunan insanların kullanabilecekleri bir hak olacaktır. Ama bu ayrıcalığın bedelini de onlar para ile ödeyeceklerdir.

Profesyonel askerliğin eşiğinde bu imkânı eskimiş eşitlik tariflerine feda etmenin artık anlamı kaldı mı, düşünmek lâzım!