Kazananın alicenap olması şanındandır. Seçim sonuçlarına itirazlar daha cömert muhataplar bulmalıydı.

Seçim kurulları harıl harıl çalışıyor.

Beklentiyi karşılayacak çapta olmasa bile yine de el değiştiren yerler oluyor.

CHP’nin üst düzey yöneticilerinden biri dün adının açıklanmaması kaydıyla AKP’ye dönük beklentilerinin gördüğü karşılıktan dolayı hayal kırıklığı yaşadıklarını anlattı.

İtiraz hakkının kullanılması ne tür bir karşılık görmüştür hükümetten?

Polisin uyguladığı şiddet en gerçekçi cevaptır.

Sokak ve meydanlar yine TOMA’lara, gaz bombalarına ve basınçlı su işkencesine terk edilmiştir.

Polis emir kulu

Haksızlık yapıldığını düşünerek itiraz etmek ne kadar demokratik bir görevse, bu görevin gereğini yapmaya çalışan vatandaşları ölüm tehlikesi içeren polis terörüne muhatap kılmak o kadar yanlış ve affedilmezdir.

Polis böyle toplumsal olaylar karşısında benimseyeceği müdahale biçimini, iktidarın talimatları çerçevesinde belirliyor.

“Polis imdat, oyumu çaldılar” diye yardım çağırmanın cevabı gazlanıp ıslatılarak coplanmak mıdır?

Vatandaşa müdahale biçiminin polis ayağı için sertliği seçen iktidarın, oy sayımındaki yanlışı protesto etmek için sokağa çıkanlara anlayışlı davranılmasını istemesi zaten düşünülemezdi!

Onu kurtaran kim?

CHP’li yönetici, gerek iktidar partisinin gerekse doğrudan Başbakan Erdoğan’ın teşekkür borcu altında olduğunu söylüyor.

Bu hak 9 Mart 2003 tarihinde Pervari’de seçimin yenilenmesi nedeniyle doğmuştur.

Hatırlayacağınız gibi 2002 genel seçimine hapse hükümlü olduğu için Tayyip Erdoğan girememiş, o suçlama yükü nedeniyle muhtar bile olamayacağı söylenmişti.

Bugünkü kutuplaşmanın yarattığı canavar bu durumun keyfini çıkarmaya bakardı.

Ama o gün “Bu ayıbı işbirliği ile kaldıralım” kararı verildi.

Ve her şey saat gibi işledi.

Yüksek Seçim Kurulu Pervari’nin Doğanköyü’nde seçimi iptal etti.

9 Mart 2003’te Tayyip Erdoğan önce Meclis’e girdi, sonra hükümetin başına geçti.

CHP olmasaydı bu demokrasi macerası yaşanmayacaktı.

Peki bu borç nasıl ödenecek?

CHP yöneticisi “YSK’daki yargıçları özgür bıraksınlar yeter” diyor.

Bu gerçeğin itirafı, sistemin ne kadar basit arızalar yüzünden ne devasız gibi görünen hastalıklara mahkûm edildiğini gösteriyor.

Güç kavgasının tahrip ettiği siyasi ilişkilere asgari uygarlık normlarını kazandırmak herkesin menfaatinedir!